بیانیه اتحاد سراسری کارگران و بازنشستگان ایران به مناسبت اول ماه مه روز جهانی کارگر

با نشان دادن رنج بیشمار کارگران و بازنشستگان به استقبالِ روز جهانی کارگران برویم!
انفجار و دود  و آتشِ خانمانسوز ، در بندر آغشته به سود و آزمندی سرمایه  تن و جان و زندگی و روان کارگران و زحمتکشان را می سوزاند!

سایه‌ی جنگی ناخواسته، بنا برخواست سردمداران جهانِ سرمایه‌ داری و سودای ایدئولوژیکی نظام سرمایه داری در ایران، همه را تهدید می کند!

فقر دامن‌گستر هر روز چهره عبوس‌تری از محرومیت و استیصال را در جای‌جای کشور ما نشان می‌دهد و به موازات آن ثروت اندوزی الیگارشی سرمایه‌داران تحت‌الحمایه استبداد حاکم بی‌هیچ افسار و بازدارندگی قانونی و هیچ کوششی از سوی رهبران پرمدعا و ریاکار حاکم ادامه می‌یابد!

کارگران و زحمتکشان، فرودستان حاشیه‌نشین و اقشارمتوسط فرودست شده‌ی در معرض و آستانه‌ افتادن به تله فقر مطلق هر روز پرشمارتر می‌شوند!

حقوق و آزادی‌های فردی و اجتماعی پایما‌ل‌تر از پیش، از راه سرکوب، شکنجه، زندان و اعدام همچنان نادیده گرفته‌شده و حق تعیین سرنوشت از راه مشارکت سازمان یافته کارگران و زحمتکشان؛ همچنان سلب شده و به رغم آن همه اعتراضات و قیام ها و جنبش‌های اجتماعی امکان دادخواهی ستمدیده‌گان از جور استبداد و برآمدن شکوه آزادی برای برابری و علیه تبعیض نهادینه در زیست ایرانیان، هنوز در دسترس نیست!

با این همه و با‌ وجود و استمرار بسیار دیگری از تحدیدها و تهدیدها، بازهم با یادآوری تاریخی روزجهانی کارگر، و با فرارسیدن این روز نور دیگری از امید در دل و شور دیگری از مبارزه برای آزادی و برابری در سرِ شوریدگان راه آزادی و برابری جان می‌گیرد.

با این همه کارگران از زن و مرد، روشنفکران از استاد و دانشجو، نویسندگان و شاعران و هنرمندانِ مبارز علیه سانسور و مدافع آزادی بیان، زنان پیش‌تاز در مبارزات ضدّ تبعیض و نابرابری‌های موجود، حق‌مداران از وکلای مبارز و موکلین سیاسی دربند آنها در زندان‌های سراسر ایران و دیگر مردمان تحت ستم و حق‌جو از اقشار و گروه‌های اجتماعی متفاوت، هر روزی از تاریخ مبارزات که نشان تداوم حق‌جویی و آزادیخواهی را در خود دارد، گرامی می‌دارند و اکنون در آستانه روز جهانی کارگر، خواسته های برحق مردمان تحت ستم را تکرار می کنند.

ما نیز دراتحاد سراسری کارگران و بازنشستگان ایران نیز به این وسیله اعلام میداریم :

۱ـ ضمن مخالفت با هر گونه جنگ و تجاوز نظامی به هر بهانه به خاک کشورهای مختلف جهان از سوی کشورهای قدرتمندِ جنگ طلب و یا وابستگان آنها و مخالفت با هر گونه تنش‌افزایی و جنگ‌افروزی در هر نقطه از جهان و منطقه خاور میانه به ویژه خطراتی ناشی از سیاست‌های نادرست و به غایت مداخله‌گرانه در امور کشور‌های دیگر، حمایت خود را از مذاکرات بین دولت‌های ایران و امریکا برای صلح و رفع سایه شوم جنگ از سر مردم ایران اعلام و خواهان برچیدن هرگونه رفتاری که به تهدید و تحریم علیه مردم شده است، هستیم. ما برای صلح و مخالف با هرگونه تهدید نظامی و تروریستی از جانب هر کشوری؛ از هر اقدام بشر دوستانه حمایت می کنیم.

۲ـ اگر با وقایع دردناک و خونبار ساختمان پلاسکو ، متروپل آبادان و آتش در کمپ ترک اعتیاد تا فاجعه پرواز ۷۵۲ و آتش در زندان اوین و جنایت در دانشگاه شریف و دهها فاجعه دیگر با هریک از مسببان این فجایع برخورد قانونی و متکی برحقوق اساسی مردم (نه ملاحظات حفظ قدرت به هر قیمت) می‌شد امروز مردم ایران شاهد سوختن بندر عباس، قربانی و خاکستر شدن ده‌ها انسان بیگناه و صدها مجروح در آتشی که منفعت‌طلبان در برپایی آن نقش دارند؛ نبودیم. ما خواهان شناسایی عوامل اصلی و واقعی این فاجعه و برخورد قانونی متکی بر عدالت واقعی با آن عوامل هستیم .

۳ـ حوادث ناشی از نبود مراقبت‌های بهداشت و ایمنی سالیان سال جان بسیاری از کارگران ایران را گرفته است. نمونه‌ی معدن زمستان یورت و معدن طبس و هر کارخانه و کارگاه مبتلا به نبود ایمنی استاندارد، بیانگر بی‌دفاعی کارگران و آسیب‌پذیری آنهاست . سرمایه‌داران برای کاهش هزینه‌ها و افزایش دامنه سود و انباشت از تعهدات قانونی خود برای ایمن‌سازی محیط‌های کار خودداری می‌کنند و دولت و مسئولین مربوطه در ادارات کل و وزارت کار با کاهش و یا حذف و فرمالیته کردن امر بازرسی و نظارت برایمن‌سازی کار، در عمل به فرار سرمایه داران و نمایندگان آنها از تعهدات قانونی در ایمن‌سازی محیط‌های تولید یاری رسانده‌اند. ما خواهان برقراری نظام بازرسی و از طریق آن اجبار کارفرمایان به رعایت قانون و امکان نظارت سازمان‌های کارگری بر اجرای این تعهدات و پیگرد قانونی و محاکمه کارفرمایان متخلف هستیم .

۴ـ هرساله نمایش برگزار شده‌ی سه جانبه‌گرایی برای تعیین حداقل دستمزد، نتایجی جز سرکوب دستمزدها نداشته است. تنها تشکل صاحب اختیار و امضا در این نمایش مزدی نمایندگان کانون عالی شوراهای اسلامی کار بوده‌اند. کانون عالی انجمن‌های صنفی و مجمع عالی نمایندگان نیز نقش سیاهی لشکر را در این بازی برعهده دارند. نقش شورای عالی کار با توجه به دو برابری آرای دولت کارفرمایی و کارفرمایان خصوصی به نسبت آرای نمایندگان کارگری در عمل راه را برای هرگونه نقش آفرینی این نمایندگان در مصوبات مزدی بسته‌است. این کاریکاتورسازی از سه جانبه گرایی، نه تصادفی و نه از سر ناآگاهی است و دقیقا برای فریب کارگران و سرکوب مزدی است، درعین حال این شورا برای حقوق و مزایای بازنشستگان نیز تعیین تکلیف می کند. بهمین خاطر ما خواهان تغییر در شرایط آرای تصمیم گیرندگان و ایجاد برابر حقوقی کارگران و بازنشستگان در مقابل دولت و کارفرمایان وتصویب هر نتیجه‌‎ی چانه زنی با نظرداشت آرای اکثریت در این کارزار مزدی هستیم .

۵ـ اجرای قراردادهای یک طرفه و فاقد اعتبار به دلیل پنهان‌سازی‌های عمدی این قراردادها و عدم ارائه نسخه دوم و سوم به کارگر و وزارت کار یا تشکیلات کارگری موجود، راه برای گنجاندن موارد غیر قانونی و تحمیلی در قرارداد و اخذ تعهدات با دریافت سفته از کارگران باز است. با تحمیل این روش‌های غیرقانونی، هرگونه امتیاز و امکان پیگیری قانونی از کارگر طرف قرارداد گرفته می‌شود. ما خواهان کنترل‌ و نظارت دستگاه‌های بازرسی و تشکل‌های کارگری بر تنظیم درست و قانونی قراردادها و اجرای دقیق مفاد آن هستیم .

۶ـ یکی از شیوه‌های فراهم سازی امکان بهره‌کشی و استثمار کارگران بخش‌های دولتی و رفع مسئولیت دولت از انجام تعهدات خود نسبت به آنها به بهانه کوچک سازی و چابک سازی، برقراری نظام پیمانکاری و جایگزینی پیمانکاران در روابط کار به عوض خود با کارگران بخش دولتی مانند معلمان و آموزگاران و یا سایر کارگران و ابواب جمعی دولت در سایر دستگاه‌های دولتی است. به این ترتیب کارکنان رسمی دولت که تاکنون از یک رویّه استخدامی و دستمزد و مزایای یکسانی برخوردار بوده‌اند؛ تحت مدیریت پیمان تابع مقررات ناشی از قانون کار می‌شوند و با توجه به نقض قوانین و نبود ضمانت‌های قانونی و اجرایی دراین بخش، پیمانکاران نیز همان راه‌های تخطّی و تخلّف در بخش خصوصی را براین دسته از کارگران تحمیل می کند‌. هم‌چنین برای تامین مناسبات بازار در مناطق آزاد تجاری و اقتصادی مقررات ویژه‌ای را برای بازار کار در این مناطق تنظیم و تصویب کرده است. با این تغییرات آنچه تا کنون اتفاق افتاده، بالارفتن شدت استثمار در این بخش‌ها وکاهش و سرکوبِ دستمزدها در این‌گونه روابط و مناسبات کار بوده است. ما خواهان حذف پیمانکاران از روابط کار و برقراری مناسبات دستمزدی عادلانه و برخورداری از استانداردهای حقوق کارِ به رسمیت شناخته شده در روابط کار برای همه کارگران ایران اعم از دولتی و خصوصی هستیم.

۷ـ بهداشت و درمان کارگران ایران با گسترش موسسات بیمه تکمیلی که نسخه خصوصی سازی تامین اجتماعی و فربه‌سازی سرمایه‌داران بیمه‌گر است؛ سال‌ها اعتبار سازمان تامین اجتماعی را از بین برده و متولیان مرتبط با بیمه‌های تکمیلی را چه در سازمان تامین اجتماعی و چه در کانون‌های بازنشستگی و بیمه‌گران بخش خصوصی را بر سر سفره کارگران و بازنشستگان نشانده است. موضوع درمان و بهداشتِ رایگان که حق مسلم کارگران بیمه شده و بازنشستگان است؛ حذف و به جای آن کمترین درصد در پرداخت هزینه‌های درمان به سازمان تامین اجتماعی اختصاص و سایر هزینه‌ها مستقیم و غیر مستقیم بر دوش بیمه‌شدگان است. ما خواهان برچیده شدن مناسبات بیمه‌ای خصوصی از زندگی بیمه پردازان سازمان تامین اجتماعی و برقراری بهداشت و درمان رایگان در شرایط اشتغال و بازنشستگی هستیم .

۸ـ کارگران شاغل و بازنشسته حق دارند بدون دخالت دولت و کارفرمایان، هر نوع تشکل صنفی را آزادانه ایجاد کنند. خود خط مشی و اساسنامه مقررات آن را تدوین و در مجمع عمومی به تصویب رسانند. کانون‌های بازنشستگی و تشکل‌های سه گانه‌ی کارگری موضوع قانون کار فاقد چنین اختیاراتی است. بهمین خاطر این تشکل‌ها نه برای کارگران بلکه ابزاری برای رانت خواری و به خدمت دولت و سرمایه‌داران درآمده‌اند . مخالفت با این شیوه تشکلی‌یابی و برپایی تشکل‌های مستقل از سوی کارگران، همواره با پیگرد و سرکوب و اتهامات واهی و در نهایت با حبس و زندان توسط دستگاه‌های امنیتی و قضایی همراه بوده است. کارگران و بازنشستگان امکان تغییر در مناسبات این تشکل‌ها را ندارد. ما خواهان رفع محدودیت‌های قانونی و فراقانونی در ایجاد تشکل‌های صنفی هستیم.

۹ـ سیاست‌های به غایت نادرست اقتصادی دولت‌ها و ناکارآمدی نظام تصمیم گیری کشور تاثیرات بی‌واسطه‌ای در بی‌ارزش شدن پول ملی، افزایش لحظه به لحظه قیمت‌ها و روند روزافزون تورم و گرانیِ کمر شکن شده‌است. در کنار آن سرکوب دستمزدها همراه با نبود امنیت شغلی ناشی از عقد قراردادهای اسارت‌بار ، بیکاری مزمن موجود و سوء استفاده از بازار آشفته عرضه و تقاضای نیروی کار موجب گسترش دامنه فقر گردیده است. داشتن مسکن مناسب به رویای دست نیافتنی به ویژه برای جوانان بدل شده است. فرار مغزها و سرمایه‌های معنوی از هر نوع تخصص در میان دانش‌آموختگان نتیجه‌ی همین نابسامانی‌های اقتصادی و بی‌توجهی مفرط دولتمردان و حکمرانان است. ما خواهان اصلاح مناسبات اقتصادی به سود اکثریت مردم و در راستای توزیع ثروت و ایجاد موقعیت بهره‌مندی عادلانه از شرایط به سود همگان هستیم.

۱۰ـ خصوصی‌سازی و مولدسازی‌ها ابزار و شیوه‌های توجیهی واگذاری منابع ملی و همگانی و صنایع و معادن و سپردن آنان به سرمایه داران است. این سیاست ضد ملی و ضد مردمی تاکنون لطمات جدی بر جهت‌گیری اقتصاد کشور به‌بار آورده و هرگونه امکان رشد و توسعه پایدار و مردمی را از میان برداشته است. ایجاد حلقه‌های فامیلی قدرتمند اقتصادی که به الیگارشی معروفند، یکی از نتایج زیانبار این حاکمیت طبقه‌ی سرمایه‌دار بر زندگی اجتماعی _ اقتصادی در ایران است. به تبع ایجاد چنین طبقات ویژه سرمایه‌داری در ایران سیاست‌های مخرب مافیایی زندگی مردمان زحمتکش را درمعرض انواع تهدیدهای ملی و منطقه‌ای و حتی جهانی قرارداده است. ما خواهان ملی کردن دوباره همه منابع و ثروت های عمومی کشور، ملی کردن بانک‌ها و نهادها و موسساتی که در اختیار سرمایه‌داران مالی _ نظامی قرار گرفته اند، هستیم .

۱۱ـ نظام آموزش و بهداشت در ایران سال‌هاست گرایش به کالایی شدن دارد. تبعات کالایی شدن آموزش در افزایش بیسوادی و رانده شدن کودکان، کارگران و زحمتکشان و فرودستان در بازار کارهای سیاه است. همچنین کالایی شدن بهداشت به کاهش نرخ سلامت انجامیده است. در کنار این کالایی شدن‌ها، مردم محروم چاره را در فروش اعضای بدن خود یافته و چنین بازارهایی با این گونه کالا، چنان گسترش یافته که اطلاعیه‌های فروش اعضای بدن، چهره‌ی خیابان‌ها را به نمایش خشونت بر بدن برای بقا تبدیل کرده است . کمترین اقدام موثر برای تغییر این زشتی‌ها از جامعه انسان ایرانی رعایت اصولی است که در قانون اساسی وجود دارد و باید این حقوق و اصول از جانب حاکمیت به‌رسمیت شناخته شود. ما خواهان رعایت حقوق مردم برای زندگی انسانی و برقراری رفاه و امنیت روانی و جانی مردم در مقابل زراندوزان و نوکران سرمایه هستیم .

شکوفا باد همبستگی همه‌ کارگران و زحمتکشان

زنده باد روز جهانی کارگر

زنده باد آزادی _ زنده باد عدالت

۹ اردیبهشت ۱۴۰۴

اتحاد سراسری کارگران و بازنشستگان ایران