در بسیاری از کشورهای آزاد جهان، اول ماه مه، مصادف با یازدهم اردیبهشت، روز جهانی کارگر، روز اعلام همبستگی، اتحاد و حضور خیابانی طبقات و اقشار زحمتکش برای تاکید بر مطالبات صنفی- سیاسی است.
در ایران تحت حاکمیت جمهوری اسلامی روز جهانی کارگر مصادف است با تداوم فشارهای حکومتی بر نهادها و فعالان کارگری و بازداشت و زندانی کردن آنان . فاجعه غمبار بندرعباس امسال بیشتر از همه دامنگیر کارگران شد. بنا بر گزارش دبیر خانه کارگر هرمزگان، ۹۹ درصد کشته شدگان کارگر بوده اند! بسیاری از خانوادههای کارگری و کارمندی آسیب دیده از این حادثه بدون حمایت های صنفی از چرخه کار و معیشت باز مانده اند.
عدم امنیت کاری در محیط های کار در ایران همواره حادثه می آفریند و قربانی می گیرد و این وضعیت متاسفانه مختص به انفجار در بندر عباس نیست. در سال گذشته ما شاهد ۱۲ حادثه معدن در مناطق مختلف بودیم که منجر به مرگ ۴۴ نفر از کارگران معادن شده است. حوادث مشابه آن اندازه بیشمار شدهاند و شرایط و محیطهای کاری برای کارگران ایران آن اندازه ناامن شده که امنیت جانی و سلامت محیط کار، بجای دیگر مطالبات صنفی و معیشتی، به خواسته اولیه کارگران تبدیل گردیده است. زیرا با نبود امنیت و در خطر قرار گرفتن جان یک کارگر، حداقل یک خانواده، نانآور خود را از دست میدهد و در جامعه عاری از حمایتهای اولیه معیشتی رها میگردد.
در چنین شرایطی و با وجود چنین حاکمیت ناکارآمد و دزدسالار که عامل اصلی اکثر حوادث در محیطهای کاری است، تنها راه چاره در دست خود کارگران و زحمتکشان است تا با اتحاد و همبستگی و با استفاده از قدرت خود در دامن زدن به اعتراضات و اعتصابات، خواستههایی مانند تامین امنیت در محیطهای کار، قراردادهای ثابت همراه با ضمانت حمایتهای پزشکی و درمانی و نیز حقوق و مزایای مکفی را بر کارفرمایان تحمیل کنند.
تا زمانی که نهادهای مشکوک و به اصطلاح زرد کارگری و نمایندگان منتصب از سوی حاکمیت جمهوری اسلامی در مذاکرات مربوط به تعیین حداقل دستمزد شرکت دارند، نمیتوان انتظار داشت که کارگران و مزدبگیران از حقوق و مزایای کافی متناسب با میزان تورم و نیازهای اولیه یک خانوار برخوردار گردند.
به همین دلیل میبایست عرصه مذاکرات و میدان مطالبات را به خیابانها و محوطه کارخانهها منتقل نمود و با اعمال فشار از طریق اعتراض و اعتصاب خواستههای به حق خود را بر کارفرمایان و صاحبان ثروت و قدرت تحمیل نمود.
در این رابطه شورای مدیریت گذار ضمن بزرگداشت روز جهانی کارگر اعلام میدارد که از هیچ کوششی در حمایت از مطالبات صنفی و سیاسی کارگران و مزدبگیران از جمله حق برخورداری از تشکلهای مستقل و آزاد، رفع تبعیضهای جنسی و جنسیتی در محیطهای کاری و نیز آزادی زندانیان سیاسی از جامعه کارگری، رانندگان شرکتهای اتوبوسرانی، معلمان و بازنشستگان دریغ نکرده و نخواهد کرد.
تنها راه چاره، اتحاد و تشکیلات است؛
پیش بسوی همبستگی سراسری بین اقشار و طبقات مزدبگیر؛
زنده باد روز جهانی کارگر
دبیرخانه شورای مدیریت گذار
اول ماه مه ۲۰۲۵ ، یازده اردیبهشت ۱۴۰۴
