برخی از مخالفین جمهوری اسلامی حمله اسرائیل به جمهوری اسلامی را محکوم کردند، بدون اینکه به سابقه امر وارد شوند.
نخست، باید توجه داشت که این جمهوری اسلامی بود که از بدو تأسیس خود شعار نابودی اسرائیل را سر داد. هنوز صدای نوحهخوانیهای دوران جنگ با عراق در گوشمان است که فریاد میزدند: «راه قدس از کربلا میگذرد.» شعار «مرگ بر اسرائیل» هیچگاه از دستور کار این نظام خارج نشد.
اگر جمهوری اسلامی صرفاً به دادن همین شعارها اکتفا میکرد، شاید میشد از کنار آن گذشت. اما واقعیت بسیار فراتر از شعار است. این نظام، ثروت هنگفت ملت را صرف تأسیس و حمایت از گروههای نیابتی، سیاستهای هستهای، و حضور مستقیم نظامی در کشورهای منطقه کرد. با تجهیز حزبالله، حماس، و دیگر نیروهای نیابتی و حتی استقرار نظامی در سوریه، عملاً اسرائیل را در حلقهای از تهدید نظامی قرار داد. موشکها و تجهیزات سنگین در اطراف اسرائیل انبار شد و در عمل نیز بارها مورد استفاده قرار گرفت.
آیا این جمهوری اسلامی نبود که بهصورت علنی و مداوم به اسرائیل اعلان جنگ داد و از طریق گروههای نیابتی خود به خاک آن کشور حمله کرد؟ و آیا همین جمهوری اسلامی نبود که تا آستانه ساخت بمب اتمی پیش رفت؟ و اگر روزی به بمب هستهای نیز دست پیدا کند، آیا تردیدی هست که آن را علیه اسرائیل به کار خواهد گرفت؟ وقتی از محو کامل یک کشور صحبت میشود، نمیتوان انتظار بیپاسخ ماندن داشت.
با چنین پیشزمینهای، اسرائیل زمانی را که نیروهای نیابتی جمهوری اسلامی تضعیف شدهاند، مناسب دید تا به منشأ اصلی تهدید پاسخ دهد. اکنون پرسشی صریح دارم: اگر کشوری، ایران را تهدید به محو شدن از نقشه جهان کرده و عملاً در جهت اجرای این تهدید گام بردارد، ما چه واکنشی نشان میدادیم؟
روشن است که این دور از حملات ممکن است به جنگی فراگیر منتهی شده و زیانهای جبرانناپذیری برای کشورمان بهدنبال داشته باشد. اما آیا در اینکه مسبب اصلی این بحران کیست، جای تردید باقی می گذارد؟ باور کنیم دشمن مردم و کشورمان تنها جمهوری اسلامی است!!
اکنون اما باید تمام فشار را بر جمهوری اسلامی متمرکز کنیم و بخواهیم:
۱. به مذاکره با آمریکا ادامه دهد،
۲. سیاست هسته ای خود را پایان داده و از ادامه غنی سازی دست بردارد،
۳. به حمایت خود از نیروهای نیابتی و تروریستی پایان دهد،
۴. سياست ضد اسرائیلی و یهودی اش را پایان دهد،
۵. تنش آفرینی در منطقه را پایان دهد،
جمهوری اسلامی هنوز فرصت دارد تا جلوی تخریب بیشتر و زیان افزوده نر به کشورمان ایران بگیرید. و اگر چنین نکرد، آنوقت این وضیفه همه نیروهای دمکرات و وطن دوست ایران است تا با همبستگی ملی و استقرار ایرانی آزاد و دمکرات، مانع اصلی یعنی جمهوری اسلامی را از جلوی پای خود بردارند. تاریخ نظاره گر همه پر این برحه حیاتی کشورمان است. از آن سربلند بیرون آئیم.
