صدا و سیما رو زدند و ظاهرا تعدادی از کارکنان کشته شدند، خب متاسفم.
شاید بگید من بی رحم شدم، نه اینطور نیست. فقط دارم مانع از این میشم که از حس انساندوستی من سواستفاده بشه. چون بیش از ۴۰ سال اینکار رو با ما کردن و ما رو به اون سمتی که دلشون خواست هدایت کردن.
صدا و سیمایی که حتی اصلاح طلب ها توش جایی نداشتن و فقط طرفداران جلیلی و با همون خط فکری توش کار میکردن، احساس ترحمی رو در من و امثال من بیدار نمیکنه. اینا همونایی هستن که دروغ رو برای مردم می نوشتن و دروغ رو به راحتی می خوندن. برای نان شب بوده؟ چرا اینهمه گوینده ی خوب برای صدا و سیما کار نمیکنن؟! چون حاضر نشدن اون شکلی بشن که اونا می خوان.
تو جنگ حلوا پخش نمیکنن، زمان ننه من غریبم بازی هم نیست. شروعش دست جنگ طلب هاست ولی پایانش اصلا مشخص نیست.
ما این جنگ رو نخواستیم. ما گفتیم نگید مرگ بر… اما شما نخواستین بشنوین.
ما گفتیم شما دچار توهم شدین و بمب اتم بیشتر از دیگران به خودمون آسیب میزنه. چرا که از نحوه ی مدیریت و مملکت داریتون پیدا بود. اما شما نخواستین بشنوین. آنقدر مرگ بر گفتین و تهدید کردین و این تهدید رو با ایدئولوژی که نه مورد علاقه ی ماست نه اهلش هستیم اجرایی کردین که هم ما رو درگیر جنگ کردین هم شهادت طلبان زبانی طرفدار خودتون رو.
بنابراین….. خودکرده را تدبیر نیست. خودتون چنین شرایطی رو خواستین.
پس لطفا موضع قربانی نگیرید
خدایا به ملت ما رحم کن. به ملت رنج دیده ی صلح طلب که بر سر عقایدش با هیچکس جنگ نداره. کشته داده، اعدام شده، کور شده، شکنجه شده و مورد تجاوز قرار گرفته… و اعضای تنش رو دراوردن و معلوم نیست چکار کردن…. در پناه خودت حفظ کن.
ما تو یک اشوویتس به گستره ی ایران اسیریم.
زهره س