رحیم قمیشی
آمریکا در دهمین روز درگیری ایران و اسرائیل و در نخستین روز تابستان “رسماً” وارد جنگ با ایران شده و سه مرکز مهم و اصلی هستهای ایران را با تمام توان بمباران و تخریب نموده، بلافاصله هم رئیس جمهور آمریکا توئیت کرد حالا وقت صلح است، به عبارت واضحتر “حالا وقت تسلیم ایران است”!
این از موفقیتهای اسرائیل بود که پای آمریکا را با وجود همه مخاطراتش برای آن کشور، به رویارویی نظامی مستقیم با ایران کشاند. قطعاً ضعف مفرط دیپلماسی ایران، خیانت روسیه و برخی تصمیمگیریهای نابخردانه هم، نقش مهمی در این تحول داشته که اینک وقت پرداختن به آنها نیست.
ظاهراً بیشتر از دو راه، پیش پای مقامات ایران وجود ندارد؛
هدف قرار دادن منافع آمریکا در منطقه و افزایش سطح درگیری
دوم، مطابق انتظار آمریکا، پذیرش صلح یا تسلیم.
یقیناً الان مشاورین جنگطلب، در حال القای همان راه نخست به مقامات و تصمیمگیران نظام هستند و تلاش میکنند طوری جا بیندازند که راهی جز این نیست، ولو آنکه اطمینان داشته باشند هدف چهارم آمریکا ممکن است زدن مقامات بالای نظام و ایجاد هرج و مرگ در کشور باشد!
اما راه سومی هم وجود دارد.
چه پذیرش صلح و چه رویکرد جنگی (نه نمایشی) بدون همراهی “مردم” یک اشتباه بزرگ است.
ما برای درگیری مستقیم با آمریکا، ماهها و یا سالها فرصت داریم.
وقتش است به راه سوم فکر کنیم.
اعلام کنیم با برقراری صلح موقت بزودی ما از مردم کشور رسماً نظرخواهی میکنیم.
یا موافق جنگ با اسرائیل و آمریکا هستند یا مخالفند. اگر مخالفند معنیاش آنست که سیاستهای چند ده ساله ما را قبول نداشتهاند، ما زمینه همهپرسیهای بعدی با نظارت نهادهای بینالمللی را فراهم میکنیم.
اگر موافق درگیری هستند، پس با اتکا به آن اکثریت مردم کشور، مجددا به فعالیتهای هستهای روی خواهیم آورد و هر کس مزاحم ما شود با مشت محکم مردم، دهانش را خُرد خواهیم کرد.
آیا اگر اکثر مردم جنگ را نخواهند ما اجازه داریم جنگ را به آنها تحمیل کنیم؟ ولو آنکه نام شرافتمندانه و دفاعی را بر آن بنهیم.
و اگر مردم موافق جنگ باشند، آیا اقلیتی صلحطلب حق دارند نظر خود را بر آن اکثریت تحمیل کنند؟
بمباران سحرگاه امروز از سوی آمریکا
و ده روز بمبارانهای متقابل اسرائیل و ایران
شرایط انفجار بمب اتمی در هیروشیما و ناکازاکی ژاپن را بهوجود آورده است.
ما ملزم نیستیم مانند ژاپن رفتار کنیم. اما فکر کردن به راههای سوم و چهارم استفاده از عقل و تدبیر و آیندهنگری است.
شرایط واقعا حساس است.
هر تصمیم نابخردانه ای ممکن است کل ایران را به ویرانه تبدیل نموده و یا باعث شورش در کشور شود.
باید با تدبیر برخورد نمود.
بازگشت به مردم همان راه سومی است که امروز ضرورت دارد.
از این فرصت استفاده کنیم و بگذاریم مردم تصمیم نهایی را بگیرند.
اگر آنها راهی غیر از جنگ را برگزیدند سرخوردگی و شکست نیست. فقط نشانهای است که مردم در کمال آزادی خواهان تحولاتی مهم در کشور هستند.
و این عین آزادگی و عین خرد است.
در آن صورت طرفداران جنگ با آمریکا حق برگزاری راهپیمایی مسالمتآمیز خواهند داشت
مخالفان جنگ هم در وقت دیگری از همین حق برخوردارند.
هیچکس خائن نیست.
فقط شاید وقت آن شده باشد دوره حاکمیت افرادی که طرفدار مبارزه دائمی هستند تمام شود.
میتوانند با احترام کنار رفته، فضا را برای گروه جدید باز نمایند.
این پیشنهاد صرفا از سر دلسوزی برای ایران است و برای نجات باقیمانده آنچه میتواند از بین نرود.
امیدوارم مقامات، تصمیمی بدور از هیجان و با تدبیر و دوراندیشی بگیرند.
