26 ژوئن
حمایت از قربانیان، با سلب قدرت از شکنجه گران محقق میشود !
روز جهانی حمایت از قربانیان شکنجه از سوی سازمان ملل متحد در ۲۶ ژوئن ۱۹۹۷ تعیین شد. این روز به یاد تصویب “کنوانسیون سازمان ملل متحد علیه شکنجه و دیگر مجازاتها یا رفتارهای ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز” در ۲۶ ژوئن ۱۹۸۷ گرامی داشته میشود. هدف از این روز جلب توجه جهانی به موضوع شکنجه و اثرات مخرب آن بر افراد و جوامع است.
در طول تاریخ، بسیاری از افراد به دلیل باورهای دینی، سیاسی، و ایدئولوژیک خود مورد شکنجه قرار گرفتهاند. خداناباوران، دینناباوران، و افراد دارای باورهای متفاوت از رویکردهای حکومتها و بویژه فعالین سیاسی مخالف حکومتها در بسیاری از جوامع با تبعیض، آزار و شکنجه روبرو شدهاند.
شکنجه به عنوان یک ابزار سرکوب برای کنترل و ساکت کردن مخالفان و تقویت قدرت حاکمان استفاده شده است. شکنجه نهفقط انواع آزارهای سخت فیزیکی بلکه در اشکالی مانند حبس در سلول انفرادی، تهدید خانواده ی زندانی برای اعتراف گیری اجباری، بلاتکلیفی های طولانی، تحقیر و توهین های آسیب زای روحی، عدم تفکیک زندانی با جرائم مختلف و سایر اشکال دیگر اعمال میشود.
فعالین جامعه در اعتراض به شرایط اسفبار معیشتی و تلاش برای آزادیهای سیاسی و اجتماعی با احتمال دستگیری و بازداشت دوراز چشم مردم در خطر بازجویی های همراه با شکنجه قرار دارند.
مخصوصا در جریان جنگ ۱۲ روزه و بازداشت حدود ۸۰۰ نفر، نگرانی از احتمال شکنجه برای اعتراف گیریهای مبتنی بر اتهامات خودساخته شدت بیشتری گرفته است.
گرچه سازمان ملل و همه نهادهای وابسته اش وقعی به این شرایط نمی نهند و این روزها فقط برای تزئین ویترینهای حقوق بشریشان است ولی نامگذاری چنین روزی نشان از این واقعیت تاریخی دارد که حکومتها و قدرتها بدون حضور معترضانه مردم در عرصه اجتماعی حاضر نیستند که حتی ” نمایش” بدهند ، نمایشی که قصدش ایجاد مانع در روند تحقق مطالبات واقعی انسانها و #لغوهرگونه_شکنجه است.
شورای بازنشستگان ایران
(۲۶ ژوئن) ۵ تیرماه ۴۰۴
