۲۳ روز پس از آغاز جنگ، علی خامنهای سرانجام از مخفیگاه خود سالم بیرون آمد. او اگر پناهگاهی برای مردم ساخته بود امروز صدها خانواده عزاردار نبودند. جنگ ۱۲ روزه، نتیجه ۴۶ سال سیاست خارجی جمهوری اسلامی بود؛ سیاستی مبتنی بر آرمانِ نابودی اسرائیل که روزشمارش گویا هنوز در میدان فلسطین تهران قرار دارد! این سیاست غلط چراغ سبز حمله را به اسرائیل متجاوز داد. فراموش نکنیم جمهوری اسلامی پاکستان در همسایگی ایران بمب اتم دارد، اسرائیل را هم به رسمیت نمیشناسد اما هرگز مورد حمله قرار نگرفته. علت اصلی آغاز این جنگ کوبیدن بر طبل «نابودی اسرائیل» بود. مردم ایران شریک ستم به مردم فلسطین نخواهند شد، احتیاجی هم نیست که ما اسرائیل را به رسمیت بشناسیم، اما پرسش اینجاست که وظیفه نابودی اسرائیل را چه کسی به جمهوری اسلامی سپرده بود تا هزینه آن را مردم بی پناه و بیپناهگاه، با جان و مال خود بپردازند؟!
علی خامنهای اما با اختفای ۲۳ روزه، و پس از آن با درخواست سرود ایران محمد نوری به صورت نوحه، این بار شخصا «نرمش قهرمانانه» به خرج داد و بر تمام آرمانهای شیعی خود پاگذاشت. در تاریخ خواهند نوشت، که او دیکتاتوری هم عصر صدام حسین، قذافی و مبارک بود اما سر سوزنی عزت نفس نداشت. او بر خلاف سایر دیکتاتورها که دستکم به خودشان باور داشتند، قدرت را گدایی میکرد و برخلاف تمام آرمانهایی که پیشتر فریادشان میزد، در شب عاشورا با خندهای بر لب در میان گروهی دستنشانده حاضر شد تا بگویند میخواهند جانشان را فدای شخص او کنند، در حالی که مردم و زندانیان سیاسی را به عنوان سپر دفاعی خودشان پیشتر قربانی کرده بودند!
امروز از نظر تاریخی برای شیعیان اهمیتی نمادین دارد. در هیچ کشوری از جهان به اندازه ایران ماه محرم و عزاداری تاسوعا و عاشورا اهمیت ندارد. در عین حال بیراه نرفتهایم اگر بگوییم جمهوری اسلامی «دین گریز»ترین حکومت دنیاست. با این وجود اهمیت تاسوعا و عاشورا در میان اکثریت شیعه مذهب ایرانی، احتمالا به خاطر تصویری است که از ظلم و ستم و قربانی شدن بیگناهان به دست میدهد. تصویری که مردم ایران بسیار میتوانند با آن همذاتپنداری کنند. با این وجود ما شاهد دو عاشورای تاریخی در دو دهه گذشته هستیم؛ عاشورای ۸۸ که نیروهای نظامی به دستور علی خامنهای از روی تن معترضان با خودروهای نظامی رد شدند و مردم را به گلوله بستند، و عاشورای ۱۴۰۴، که علی خامنهای بی رنگ و ادای عزا، با لبخندی نشان از رضایت کشته شدن مردم غیرنظامی، پس از ۲۳ روز، از گودال مخفیگاهش بیرون آمد تا بگوید:«یزید زمانه، هنوز زنده است».
حالا نوبت ماست تا در کنار مردم به او بگوییم «مقاومت مردم نیز هنوز زنده است».
@ShirinEbadiofficial
