گفتوگوی رضا علیجانی با با برنامه گفتمان
منظر ما در باره جنگ دوازده روزه باید «ملی» باشد؛ نه از موضع طرفداری از اسرائیل و نه همذاتپنداری با ج.ا که گویی ما متصدی حل مشکلات حاکمان هستیم.
ایران و اسرائیل با فاصله جغرافیایی بیش از هزار کیلومتر، هیچ اختلاف ارضی و مرزی با هم ندارند. در رژیم گذشته اسرائیل و ایران تعارض خاصی نداشتند و حتی به نوعی متحد استراتژیک یکدیگر بودند. بنابراین نمیتوان گفت اسرائیل یک تعارض و تضاد ذاتی با ایران(منهای ج.ا) دارد.
سیاست تهاجمی خارجی ج.ا را نمیتوان لای زرورق امنیت ملی، سیاست بازدارندگی و عمق استراتژیک پیچید که همگی سیاستهای ذاتا تدافعی هستند. این نگاه «جبهه مقاومتی» است و نه ملی؛ طائب هم صراحتا گفت برای ما سوریه از خوزستان مهمتر است!
ج.ا فقط شعار برای محو اسرائیل نداده، بلکه در عمل حداکثر تلاشش را با صرف میلیاردها دلار هزینه از جیب ملت ما در این راه بکار برده است مانند…
قبلا هم گفتیم اسرائیل متجاوز و مقصر حقوقی این جنگ تجاوزکارانه است، ج.ا نیز با سیاستهای چهار دههای خود مسبب سیاسی آن است.
میرحسین موسوی بر خلاف کسانی که و ج.ا را پشت ایران پنهان میکردند به صراحت گفت این وضعیت «نتیجه» خطاهای بزرگ گذشته ج.ا است. او هم تاکید را بر مسبب داخلی گذاشت و هم راه حلهایش را بر راهکارهای داخلی قرار داد.
واحد تحلیلی و نقطه عزیمت تحلیلی چپ ارتدوکس و جبهه مقاومتی اساسا «ملی» نیست؛ آنها از جهان(و شیطان بزرگش آمریکا)، شروع میکنند بعد به منطقه (و شیطان کوچکش اسرائیل)، میرسند وبعد اگر جایی باقی ماند به شیطانکی به اسم نظام ولایی میپردازند (برخی هم اصلا با سیاست خارجی ج.ا همدلی دارند).
ج.ا پدیده پیچیدهای است؛ سیاست خارجیاش هم از سه مولفه تشکیل شده است. برخی تشتتها و صداهای مختلف ناشی از تعارض بین این مولفههاست…
ج.ا در عین حال که میداند شکست خورده اما فریبکارانه ادعای پیروزی میکند و یا در حالی که میل به حل مشکلات با مذاکره دارد طاقچه بالا میگذارد!
چرا علی لاریجانی که شورای نگهبان صلاحیتش را برای ریاست جمهوری رد کرده را باز میداندار کرده و حتی در سخنرانی خامنهای…
وقتی سیاست منطقهای به گل نشسسته، حزبالله نیروی اصلی نیابتی و سپر اصلی ج.ا در مقابل اسرائیل، در این جنگ یک تیر کمان هم به سمت آنها پرتاب نکرد، اسد سقوط کرده، مراکز هستهای ویران شده و صدها میلیارد دلاری که از سفره مردمان ایران دزدیدید و صرف این ماجراجویی کردید، دود شده و به هوا رفته؛ دیگر اصلا روی چه موضوعی میخواهید تاکتیکزنی کنید!؟
در ج.ا معمولا صدای نهایی، صدای حفظ نظام اوجب واجبات است، بوده است…
از آن سو هم ما فعلا نمیدانیم آیا نرخ مذاکره همچنان هستهای است، در این صورت توافق راحتتر است؛ اما اگر بخواهند روی موشکی هم بروند توافق بسیار دشوارتر خواهد بود. هر چند برای همه موضوعات راه حلهای بینابینی هم وجود دارد، اما معلوم نیست آیا طرف مقابل به این فرمولها تن خواهد داد یا نه.
در دوران تعلیق کنونی، اسرائیل دوباره در پی زدن مراکز نظامی و تأسفبارتر از آن مراکز اقتصادی به این هدف است که پشت سرش کشوری ضعیف و فقیر برجا بگذارد که سر در گریبان حل مشکلات خودش باشد.
نتانیاهو چند بار علیرغم برخی شعارهای فریبکارانهاش، به طورصریح گفت قدرت ملت ایران بیشتر از اسرائیل است! یعنی مردم خودتان باید مشکلتان را با حکومتتان حل کنید، ما دنبال منافع خودمان هستیم، میزنیم و میرویم…
