حسین شريعت
تحولات سیاسی مثبت ، بدون آگاهی سیاسی شهروندان ، ممکن نخواهد بود . فهم معنای سیاست ، کار روشنفکران واقعی ( نه شبه روشنفکران ) و عالمان علم سیاست است . چیزی که در غوغای سیاست زدگی سیاست پیشگان گم میشود.
مردمی که از دریچه ی تنگ سیاست زدگی تریبون های سطحی نگر به حرف سیاسی گوش می دهند ، گمراه شده و در نهایت علیه منافع تاریخی خود عمل می کنند . پوپولیست ها از زبان سیاسی و واژگانی مثل دموکراسی ، آزادی ، حقوق شهروندی ، مشارکت ، میهن دوستی ، تکثرگرایی و غیره و غیره بسیار سو استفاده می کنند تا به مقاصد معطوف به کسب قدرت خود از طریق سوار شدن بر موج هیجانات و احساسات شهروندان ، برسند.
ما با ابتذال وسیعی در زبان سیاسی مواجهیم و کمتر کسانی به روشنگری معنای واژگان سیاسی می پردازند . پوپولیسم ، خواهان مردمی فرورفته در جهل و هیجان و سرشار از شور پرستش ناجی و خشمگین از عناصر پرسشگر است . عبدالرحمان عالم می گوید:
« علم سیاست به طرز خاص مورد یورش درشتگویی های واژه های مبهم قرار گرفته است . دانشواژه های علم سیاست به دلیل رواج عمومی و عامیانه ای که دارند ، پاکیزگی خود را از دست می دهند و دستخوش ابهامات گوناگون می شوند . برخی از سیاستمداران و حقوقدانها ، که نتایج کاربرد نادرست دانشواژه های گوناگون علم سیاست برایشان اهمیتی ندارد ، آنها را در سخنان و نوشته های خود به کار می برند و موجب ابهام در تفاهم می شوند . اینگونه افراد در واقع به کاربرد درست و دقیق دانشواژه های سیاسی توجه ندارند ، بلکه آنها را برای ایجاد تاثیر یا تاثیرگذاری به کار می برند . چنین وضعی تفکر روشن و تفاهم را مختل می کند . »
عبدالرحمن عالم – بنیادهای علم سیاست – صص۲۲- نشر نی
