شریفه محمدی، فعال ۴۵ ساله حقوق زنان و کارگران ساکن رشت، پس از ۲۰ ماه بازداشت و تحمل روند قضائی غیرعلنی و بهگفته فعالان مدنی ناعادلانه، به اعدام محکوم شده و حکم او قطعی اعلام شده است. امیر رئیسیان، وکیل مدافع او، ۲۵ مرداد خبر داد که دیوان عالی کشور علیرغم ایرادهای پیشین، این حکم را تأیید کرده است. بیش از هزار فعال مدنی با امضای بیانیهای خواستار لغو فوری حکم اعدام و آزادی بیقید و شرط او شدهاند و تأکید کردهاند که فعالیتهایش کاملاً مسالمتآمیز بوده است.
در این بیانیه گفته شده مأموران امنیتی برای گرفتن اعتراف اجباری، او را تحت شکنجه قرار دادهاند از جمله ضربوشتمهای مکرر به سر و صورت در حالیکه چشمبند داشته و آثار کبودی آشکار بر بدنش دیده شده است. شریفه پس از شکایت از شکنجهها تحت تهدید به بازداشت طولانیمدت در سلول انفرادی و محرومیت از ارتباط بیرونی مجبور به پس گرفتن شکایت خود شد. نیروهای امنیتی آذر ۱۴۰۲ او را بازداشت کردند و در تیر ۱۴۰۳ شعبه اول دادگاه انقلاب رشت به اتهام «تشکیل جمعیت با هدف براندازی نظام از طریق عضویت در گروه باغی کومله» حکم اعدام صادر کرد. دیوان عالی کشور ابتدا در مهر همان سال حکم را نقض کرد اما در ۲۲ بهمن شعبه دوم دادگاه انقلاب رشت بار دیگر او را به اعدام محکوم کرد. خانوادهاش نیز تحت فشار بودهاند و همسرش سیروس فتحی خرداد ۱۴۰۳ برای چند روز بازداشت شد تا فشارها بر او افزایش یابد. واکنشهای گستردهای نسبت به این حکم در جامعه مدنی، صنفی و هنری شکل گرفته است.
شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت و شورای کارگران غیررسمی نفت حکم اعدام را تعرض به کل جامعه کارگری و مردم دانسته و اعلام کردند پاسخ این سرکوبگریها گسترش اعتراضات خواهد بود. آنها جرم شریفه را اعتراض به فقر و شکاف طبقاتی توصیف کردند. کانون صنفی معلمان تهران نیز این حکم را محکوم کرده و آن را بخشی از موج بیسابقه صدور احکام اعدام علیه فعالان سیاسی پس از جنبش ژینا/مهسا دانست که یادآور دهه شصت است و بهویژه پس از جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل شدت یافته است. گروه «فعالان مترقی عرب اهواز» (عاتق) نیز اتهام بغی در چنین پروندهای را فاقد وجاهت حقوقی و نشانه سوءاستفاده از دستگاه قضایی خواندند. همچنین چهرههای هنری و ورزشی چون توماج صالحی، وریا غفوری و الناز رکابی خواستار لغو حکم اعدام شریفه محمدی، وریشه مرادی و پخشان عزیزی شدند. رکابی با انتشار طرحی و هشتگ نه به اعدام اعتراض کرد.
در خارج از ایران نیز شماری از زنان در کوبانی (روژاوا) با برگزاری تجمع و آتش زدن نمادین طناب دار این حکم را محکوم کرده و خواستار اقدام فوری نهادهای بینالمللی شدند. گزارشهای مستقل میگویند دستکم ۵۶ زندانی سیاسی و امنیتی در ایران در انتظار اجرای حکم اعدام هستند. موج حمایتها از شریفه محمدی و درخواست برای لغو حکم اعدام او در حال گسترش است و فعالان تأکید دارند او باید فوراً آزاد و شکنجهگرانش محاکمه شوند.
