در وضعیت موجود که تبعیض طبقاتی و شرایط سخت معیشتی بیداد میکند طبقه کارگر بیشتر از هر زمان به آستانه غیر قابل تحملی رسیده آنچنان که برای اولین بار با اعتصاب غذای تر و سپس اعتصاب غذای خشک به جنگ با کارفرما و سرمایه داری سودجویی میروند که کارگران را نه در سود بلکه در زیان ها و بحرانهای موجود بعلت تحریم ، تورم ، ناکارآمدی، فساد ساختاری، ناترازی انرژی و سایر موارد سهیم دانسته و اولین قربانیان تحت عناوینی همچون فریز مزد، عدم ایمنی کار، اخراج، مرخصی اجباری و یا حقوق معوقه و غیره روبرو میشوند و این یعنی محرومیت از حداقل های زندگی حتی برای زنده ماندن.
بالغ بر ۴۰روز است که کارگران خشمگین شرکت ایرالکو (شرکت آلومینیوم ایران) در اراک، نخستین و بزرگترین تولیدکننده آلومینیوم کشور که بیش از ۴ هزار کارگر در آن مشغول به کارند اعتصاب بزرگی را آغاز و ادامه داده اند.
با انعکاس رسانه ای این اعتصاب در توقف تولید همراه با اعتصاب غذا و پیامدهایش برای جان کارگران ، فشار افکار عمومی داخل و خارج، کارفرما و حکومت حامی اش را وادار به واکنش کرد و سرانجام مدیریت شرکت مجبور به عقب نشینی هایی شد. در صورتجلسه رسمی هیئت مدیره که روز پنجشنبه ۲۰ شهریور منتشر شد، لغو شکایتهای قضایی علیه کارگران و بازگشت اضافه کاریهایی که از برخی کارکنان قطع شده بود اعلام شده است. این دستاورد نتیجه مستقیم اتحاد و مقاومت جمعی کارگران و حمایت و همراهی افکار عمومی است که توانست مدیریت و کارفرما را به عقبنشینی وادار کند.
سایر مطالبات کارگران از جمله:
-پرداخت بهموقع دستمزدها و پایان دادن به معوقات مزدی،
-بهبود شرایط کار و ایمنی،
-بازنگری در طرح طبقهبندی مشاغل،
-بازسازی و نوسازی تجهیزات فرسوده -تولید برای جلوگیری از تعطیلی شرکت،
-خلع ید از سهامدار عمده و جلوگیری از ورشکستگی احتمالی شرکت،
-تضمین امنیت شغلی و پایان دادن به قراردادهای موقت و پیمانکاری ، همچنان باقی مانده است.
” در این شرایط هر تصمیمی در مورد ادامه یا پایان اعتراض باید در مجمع عمومی کارگران و با حضور همه آنها گرفته شود. سپردن سرنوشت اعتراض به تصمیم چند نماینده یا جلسات پشت درهای بسته، تنها راه نفوذ مدیریت و نهادهای امنیتی برای تهدید، تطمیع یا بیاثر کردن اعتراضات است. قدرت واقعی کارگران در تصمیمگیری جمعی و اعمال اراده مشترک آنهاست”.
شورای بازنشستگان ایران ضمن حمایت از اعتراض کارگران ایرالکو هر نوع پرونده سازی علیه این کارگران را شدیدا محکوم نموده و با اعلام همبستگی با آنان تا دستیابی به سایر مطالباتشان، صدای آنان خواهد بود.
شورای بازنشستگان ایران
۲۰ شهریور ۱۴۰۴
