مجتبی نجفی
در برابر هر ون، یک معترض؛ این یعنی فرهنگ مقاومت مدنی در برابر حجاب اجباری نهادینه شده و ” بازنده” کسی یا طرفی است که بر سیاست بیهوده اصرار دارد.
مقاومت مدنی، از آنجا که فرهنگ شده، هر روز رویشی دارد و عاری از ریزش. این ” ون” های دیکتاتوری هم برای خالی نشدن عریضه است و الا همه میدانند شهر رنگارنگ شده و اگر چه هنوز داروغه ها ترکه میزنند، اما خوب میدانند این مسیر بی بازگشت است و اگر چه باید در برابر این زور، حساس بود اما سیاست ” ون” های ارشاد شکست خورده و تهی از معنا شده.
و البته فراموش نکنیم ” ملی گرایی” نه به ” ای ایران” خواندن” است نه با ” دیکتاتوری” سر سازش دارد. بارزترین شاخصه” ملی گرایی” دفاع از آزادیهای بنیادین مدنی و سیاسی شهروندان ایران است و برای همین ” ملی گرایی” اصیل و دفاع از فرهنگ شهروندمداری، در هم تنیده اند.
همان وقت گفتم ” ای ایران” خواندن حاکم پس از جنگ دوازده روزه در مرحله اضطرار برای نمایش بود و اصلا دیکتاتوری از آنجا که ” ایران” را نه ملک همگانی که کالای شخصی میداند، نمیتواند “ملی گرا” باشد.
اما اگر چه مسیر طولانی و طاقت فرساست، باز هم بهترین راه و مطمئن ترین، همین ایستادنهای شهروندی است، چرا که همین کنشهای کوچک و انباشته در طول زمان رویای تصویر سازی سیاه از شهرهای ایران را به باد داده و هیچ حکومتی نمیتواند با “ون” های ارشاد در برابر اراده میلیونها زن ایرانی برای تحقق حجاب اختیاری، ایستادگی کند.
