انجمن اسلامی دانشجویان دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران با صدور بیانیهای تحت عنوان «شبیخون به پژوهشگری مستقل»، بازداشت و احضار شماری از پژوهشگران و اقتصاددانان مستقل را محکوم کرد و آن را نشانهای از «ترس ساختارهای قدرت از پژوهش انتقادی» دانست.
در این بیانیه آمده است:
«در زمانی که کشور زیر بحرانهای پیدرپی سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خرد میشود و نهادهای قدرت به جای پاسخگویی، دوباره به ابزار کهنهٔ سرکوب متوسل شدهاند، آگاهیورزان و پژوهشگران مستقل هدف مستقیم موج جدید ارعاب قرار گرفتهاند.»
بیانیه با اشاره به بازداشت پرویز صداقت، مهسا اسداللهنژاد و شیرین کریمی و نیز احضار و توقیف وسایلِ محمد مالجو و هیمن رحیمی تأکید میکند که این اقدامات «حادثهای منفرد نیست، بلکه بخشی از الگویی تدارکدیده برای خاموش کردن صدای انتقاد و بستن فضای اعتراض است».
انجمن اسلامی دانشجویان در ادامه، بازداشت پژوهشگران را «حملهای مستقیم به علم، فضای عمومی اندیشه و حق جامعه در دانستن» توصیف کرده و مینویسد:
«با زندان، تفتیش و توقیفِ کتاب و لپتاپ نمیتوان دانش را محو کرد، اما میتوان هزینهٔ نقد را چنان بالا برد که جامعه به سکوت کشانده شود — و این خیانتی است به آیندهٔ کشور.»
در پایان این بیانیه، دانشجویان خواستار آزادی فوری و بیقید و شرط تمامی پژوهشگران، مترجمان و روشنفکران بازداشتشده شده و تأکید کردهاند که «توقف این روند جز با تقویت کار جمعی برای تغییرات بنیادین ممکن نخواهد بود».
