نان، مسکن، یا حجاب؟ اولویت‌های وارونه مجلس

در بحبوحه‌ی یکی از سخت‌ترین دوران‌های اقتصادی برای مردم، جایی که گرانی افسارگسیخته، تورم کمرشکن و معضل معیشت بازنشستگان هر روز خبرساز است، ۱۵۵ نماینده مجلس عزم خود را جزم کرده‌اند تا با صدور نامه‌ای، بر اجرای «قانون ترویج فرهنگ عفاف و حجاب» پافشاری کنند و از سران نظام بخواهند که این قانون را «هر چه سریع‌تر ابلاغ و اجرا کنند».

این اقدام واقعا شایسته‌ی همین مجلس ۵ درصدی است. نمایندگانی که قاعدتا باید وظیفه اصلی‌شان رسیدگی به امور مادی و تسهیل زندگی مردم باشد، بزرگترین «ضرورت انکارناپذیر» امروز کشور، اعمال اراده حاکمیتی در حوزه پوشش شخصی زنان می‌دانند اما کنترل بازار ارز، ساماندهی نظام درمانی و حل مشکل حقوق ناچیز بازنشستگان ربطی به ایشان ندارد.

این سطح از اولویت‌بندی وارونه و اصرار بر حوزه‌ای که ربطی به ایشان ندارد ، در شرایطی که سفره‌های مردم روز به روز کوچک‌تر می‌شود، پیام واضحی برای جامعه دارد: رفاه و آرامش اقتصادی مردم در اولویت‌های آخر قرار دارد و حاکمیت اصرار دارد که به جای حل مشکلات بنیادین زندگی، بر روی مشکلات خودساخته و ایدئولوژیک متمرکز بماند. نمایندگان محترم، آیا نمی‌بینید که وقتی بازنشسته‌ای توان خرید دارو یا پرداخت اجاره‌خانه ندارد، صحبت از «انحطاط اخلاقی» جامعه با تأخیر در ابلاغ یک قانون پوششی، بیشتر شبیه به شوخی تلخ با واقعیت‌های موجود است؟ این اصرار، نشاندهنده‌ی فرسنگ‌ها فاصله میان شما و مردم است.

اگر دغدغه‌ اصلی مجلس، حجاب باشد نه حقوق، پس مردم باید حساب کار دستشان بیاید که قرار است وضع به همین منوال بماند و در واقع قرار نیست کسی به فریاد معیشت میلیون‌ها ایرانی برسد.

اتحاد بازنشستگان