تشکلهای دانشجویی دانشگاه صنعتی شریف در نامهای سرگشاده به حسین سیمایی صراف، وزیر علوم به تداوم محدودیتهای اینترنتی و آنچه «اینترنت طبقاتی» نامیدهاند، اعتراض کردند.
مجمع انجمنهای علمی و شورای صنفی دانشجویان این دانشگاه در این نامه با انتقاد از رویکرد حاکمیت در قبال فضای مجازی نوشتهاند: «حق دسترسی به اینترنت حق تفکیکناپذیر مردم است و اینترنت آزاد نه لطف حاکمیت است و نه سهمیه افراد خاص.»
این تشکلها با اشاره به وعدههای پیشین در خصوص رفع فیلترینگ و تفاوت میان گفتار و عملکرد مسئولان نوشتهاند: «بسیاری از نویددهندگان اینترنت آزاد، میزبان و ارائهدهنده اینترنت سهمیهای شدهاند.»
در این بیانیه آمده است: «این چهار ماه، شاهد فلج شدن کامل بسیاری از فعالیتهای آموزشی و پژوهشی بودهایم. پروژههای تحقیقاتی متوقف شده، تمامی فرایندهای نیازمند ارتباط با اساتید و دانشگاههای خارج از کشور متوقف، ارسال مقالات و ارتباط با پایگاههای بینالمللی ناممکن و حتی هماهنگیهای ساده و روزمره نیز مختل شده است. »
آنها در بخش دیگری از این نامه با اشاره به مشکلات زندگی دانشجویی و حرفهای در ایران، نوشتهاند: «وقتی آینده شغلی و پژوهشی دانشجویان و حتی امنیت مالی و روانی انسانها هر روز بر لبه تیغ میرود، دانشجو چه امیدی به ماندن داشته باشد؟ این چهار ماه، شاهد فلج شدن کامل بسیاری از فعالیتهای آموزشی و پژوهشی بودهایم. پروژههای تحقیقاتی متوقف شده، تمامی فرایندهای نیازمند ارتباط با اساتید و دانشگاههای خارج از کشور متوقف، ارسال مقالات و ارتباط با پایگاههای بینالمللی ناممکن و حتی هماهنگیهای ساده و روزمره نیز مختل شده است.»
در این نامه به آسیبهای وارد شده به بدنه علمی کشور اشاره شده و آمده است: «ما نمیخواهیم مفیدترین سالهای عمرمان در قطعی اینترنت بسوزد و نمیخواهیم دانشگاه و نهاد علم به سکوی دیگری برای دریافت رانت تبدیل شود.»
در این بیانیه با اشاره به حرفهای ستار هاشمی که گفته بود اینترنت طبقاتی موضوعیتی ندارد، آمده است: «اگر دسترسی طبقهبندیشده موضوعیتی ندارد، پس قطعیها و فرایند پیگیری اینترنت برای اقشار خاص چه نام دارد؟ اگر وزیر ارتباطات اینگونه میگوید، پس در نهایت مسئول آنچه میبینیم کیست؟»
این تشکلها در نامه خود خطاب به وزیر علوم به عنوان نماینده دولت در امور دانشگاهی نوشتهاند: «در صورتی که پاسخ نهایی به این مطالبه، تکرار گزارههایی از جنس «تمام تلاش صورت گرفته؛ اما موضوع از حیطه اختیارات وزارت علوم خارج است» باشد، در چارچوب اختیارات خود، مسیر توقف آموزش و پژوهش را در پیش بگیرید. امروز دانشگاههای ما بدون دسترسی به اینترنت آزاد، حتی اگر درهایشان گشوده باشد، در عمل به بنبستی شبیه ترند تا یک نهاد زنده علمی. ما نمیخواهیم مفیدترین سالهای عمرمان در قطعی اینترنت بسوزد و نمیخواهیم دانشگاه و نهاد علم به سکوی دیگری برای دریافت رانت تبدیل شود؛ بلکه میخواهیم دانشگاه، سنگر حفظ آزادی و همصدا برای مطالبه حقوق واقعی ملت باشد.»
تلگرام اصل ۲۰
