هیچکدام در قد و قوارهی ایران کنونی نبودند، آنها دانشآموزان متوسط به پایینی بودند که برای مسابقهای بزرگ، به خوبی چینش نشده بودند!
دکتر سید قائم موسوی (دکترای علوم سیاسی)
اولین مناظره انتخابات ریاست جمهوری چنگی به دل نمی زد. از قبل اینقدر در آرایش آنها دقت شده بود و برایشان رجز خوانده شده بود که همگی عصا بدست حاضر شده بودند. ظاهرا شمشیرِ داموکلس تا روز انتخابات با نخی نازک بالای سرشان آویزان هست.
سوای کیفیت نامزدها و محافظهکاری یا عدم اشراف نسبت به ریشهی بحرانهای مختلف آنچه بیشتر به بیمزگیِ مناظره کمک کرده بود، فرمت برگزاری آن بود. فرمتی که تا نامزد گرم میشد و سوار سخن و برنامه میشد، اتومات قطع میشد. سخت و عبوس بودن مجری نیز به خشک بودن فضا افزوده بود.
هیچ کدام از نامزدها نتوانست ارتباط معناداری با مخاطبین داشته باشد. همگی عصبی و به مثابهی افرادی بودند که در دالان دادسرا، منتظر محاکمه شان هستند. بر همین اساس پرخاشجو و مهاجم ظاهر شدند. دریغ از رد و بدل شدن پاسخهای مبتنی بر برنامهی واقعی و شدنی!
نامزدها دانشآموزانِ توجیهکرِ دیگر مقصر جلوهکنی بودند که با ترفند قصد داشتند در نوبت خودشان از زیر ضربِ محتوای سوالات از یکسو و حملات رقیب از سوی دیگر فرار کنند.
با این وجود بلوک مناظره مشخص بود. بلوک ۲ به ۵. مهرعلیزاده و همتی اگر چه از همدیگر حمایت نمیکردند؛ اما پیمان بیطرفی داشتند. آنها و بیشتر همتی وانمود میکردند که مظلوم هستند و در یک بازی نابرابر قرار دارند.
دوگانه سازی میکردند و درست به هدف اصلی یعنی رئیسی حمله میکردند. سلاحی که از طرف مقابلشان قابلیت استفاده نداشت. آنها حریف مشخصی نداشتند.
مهرعلیزاده در قدرت نبود و همتی هم جزو ارکان قدرت نبود و با کنار گذاشته شدن برای خودش نوعی فرار از وضع موجود خریده بود. دو حملهی کاریِ مهرعلیزاده به رئیسی او را بشدت آسیب پذیر کرد [سندرم پست بیقرار و مدرک ششم ابتدایی]. رئیسی با ترفند جاخالی دادن عملکردِ ضعیفی داشت.
در بلوک دیگر تقسیم کار به جد مشهود بود. در حالیکه جلیلی و تا اندازهای قاضی زاده بنا داشتند برنامه محور ظاهر شوند، بار حملات و ضد حملات بر عهدهی زاکانی و رضایی بود.
رئیسی تلاش داشت تا جای ممکن در دامِ دو قطبی و سیبلِ طرف مقابل قرار نگیرد. بر همین اساس دم به تله نمیداد. او سعی کرد اخلاقی نشان دهد و پاسخگویی به ایرادات بنیادین همتی و مهرعلیزاده را زیر لوایِ نصایح اخلاقی بیپاسخ بگذارد.
امری که در اذهان بیشتر نشانگر فقدان قدرت استدلال و پاسخگویی هویدا شده است. طبعاً برای مناظرات بعدی مشاوران نامزدها نقاط قوت و ضعف آنها را پوشش خواهند داد.
اگر چه این مناظره برندهی محسوسی نداشت؛ اما بدون شک بازندهی بارزی داشت: ایران و مردمش!
هیچکدام در قد و قوارهی ایران کنونی نبودند، آنها دانشآموزان متوسط به پایینی بودند که برای مسابقهای بزرگ، به خوبی چینش نشده بودند!
🆔 https://t.me/tahkimmelat
