آلفرد برنهارد نوبل (۲۱ اکتبر ۱۸۳۳ – ۱۰ دسامبر ۱۸۹۶) دانشمند معروف سوئدی و بنیانگذار جوایز نوبل، چنین وصیت نمود که هر ساله عناوین برترین های حوزه های پزشکی، شیمی، فیزیک، ادبیات و صلح به اشخاص واجد شرایط اهدا شود. با اینکه خود این دانشمند به عنوان مخترع دینامیت و یک اسلحه ساز موفق نیز معروف بود، در نهایت درک عبارت «صلح و دوستی» برای وی میسر گشت.
نوبل بیش از ۴ میلیون دلار آمریکا ثروت خود را صرف راه اندازی این مراسم سالانه نمود تا تعبیر رسانه های وقت، مبنی بر «فرشته مرگ» بودن او را از اذهان عمومی پاک نماید. به مناسبت ۱۰ دسامبر روز درگذشت آلفرد نوبل که ۵۲ سال بعد از آن، « روز جهانی حقوق بشر» نیز لقب گرفت، کمیته نروژی نوبل جایزه صلح را در حضور بالاترین مقامات کشور در اسلو پایتخت نروژ به فرد منتخب اهدا می نماید. این جایزه شامل یک مدال، یک دیپلم افتخار و جایزه نقدی می باشد. از طرفی سالها نحوه انتخاب شخص واجد شرایط دریافت این جایزه از بحثبرانگیزترین موضوع های نوبل بوده که انتقادهای زیادی را به همراه داشته است.
به تحلیل برخی کارشناسان، در لیست برندگان نام مقاماتی دیده می شود که در طول مسئولیت خود جنگ افروزی نموده و یا ناقض حقوق بشر بوده اند، ولی به طور مثال هیچوقت نام ماهاتما گاندی مبارز آزادی خواه هندوستانی در لیست برندگان این جایزه وجود ندارد. جدا از این تحلیل، نام شخصیت های دیگری به عنوان برنده ی جایزه صلح نوبل دیده می شود که همه ی عمر و زندگی خود را در راه احقاق حقوق انسانی و برپایی آزادی و در نتیجه آن برقراری عدالت صرف نموده اند. نرگس محمدی به عنوان یک زن، مادر و مبارز ایرانی، بیش از سی سال از عمر خود را وقف مطالبه روشنگری نمود.
نمی توان از این نکته چشم پوشید که این بانوی شجاع، مطالبه گری و مبارزات خود را از زمانی آغاز نمود که مخالفت با نظام جمهوری اسلامی با محدودیت ها و خطرات چشمگیری روبرو بود. بانو محمدی که خود از زنان رنج دیده و زخم خورده ی نظام دینی و مردسالار جمهوری اسلامی می باشد، به هیچ عنوان تمرکز خود را از روی حقوق نقض شده ی بانوان ایران زمین برنداشت و مطالبات و مبارزات او بوی منفعت نداشت. وسعت افکار و عمل این بانوی پارسی به حوزه حقوق دختران و زنان معطوف نشد.
بینش فراجنسیتی، چشیدن دردهای فراوان روحی و جسمی، مداومت و ممارست وی در حفظ آرمان والای بشری یکی از موجبات روشنگری و آگاهی امروز جامعه مدنی ایران می باشد. هم راستا شدن اهداف مبارزاتی نرگسِ ایران با انقلاب فرامنطقه ای زن، زندگی، آزادی، مفسران و کارشناسان حوزه صلح را بر آن داشت تا وی را به عنوان برنده جایزه صلح نوبل انتخاب نمایند.
بانو محمدی یکی از چهار برنده ای است که در زمان اهدای این جایزه در زندان به سر می برد. به همین بهانه، هیئت مدیره و کمیسیون حقوق بشر جنبش وحدت ملی ایرانیان انتخاب این مبارز راه آزادی را نه تنها به همسر گرامی و فرزندان شایسته ی او بلکه به تمام جامعه مدنی و آزادی خواه ایران تبریک می گوید. جنبش وحدت ملی ایرانیان با نگاهی امیدوارانه به آینده و قدرت مبارزات مدنی، از عموم مردم ایران خواستار اتحاد و همبستگی در برابر ظلم و ستم جمهوری اسلامی و حامیان این نظام ناکارآمد می باشد. پاینده باد ایران و ایرانی.
محمدحسن حسن زاده مهرآبادی
دبیر کمیسیون حقوق بشر جنبش وحدت ملی ایرانیان
۱۱ دسامبر ۲۰۲۳
