مجتبی نجفی
مهم ترین نکته حکم ظالمانه #شروین_حاجی_پور همان جمله کلیدی بود: «متهم ابراز پشیمانی نکرد». این جمله را بارها از حاملان مقاومت مدنی در ایران شنیده ایم. صدای واقعی ملت شروین حاجی پور بود نه لیست آبکی انتخاباتی. نه اینکه شخص شروین اینجا مهم باشد، بیشتر برای اینکه او در یک بزنگاه خاص با یک ابتکار شهروندی، صدای حسرتها، آرزوها و افسوس های ما شد. کلماتی که شروین بر زبان راند، از آن همه ما بود، همه نسلهای جدید و قدیم که زندگی را با آزادی می خواهند، چرا که اصولاً زیستن بدون آزادی شاید زنده بودن باشد اما زندگی نیست.
زن، زندگی، آزادی در توییت های شهروندان تفسیر شد و این شروین بود در مقام یک نماد، صدای آن همه بغض فروخورده و شکسته، آن همه آههای سوزان شد. حنجره ای که مجرای فریاد این همه بغض باشد چرا باید پشیمان باشد؟ آن هم در گفتمانی که شهروند پذیرفته، تحقق مطالبات مدنی جز از راه ایستادگی مدنی میسر نیست. درهای خانه دیکتاتوری بسته شده، گوشهایش کر و زبانش تک صدایی شده. پس مسیر « زن، زندگی،آزادی» نه مماشات که مقاومت است، مقاومتی از جنس زندگی.
زندگی بدون مقاومت نمی شود چرا که بشر محصور در میدان سلطه است و برای شکستن این میدان،مدام باید قدم بردارد و قدمها در ایران رفتن در میدانی پر از خاروخاشاک است. شروین تنها یک نمونه از کسانی است که گفته اند «نه» و با صدای رسا اعلام کرده اند پشیمان نیستیم. او میلیونی است، کم نام و نشان یا بی نام و نشان است اما تکثیر شده.
حاکمیت نادان در حکم مضحکش شروین را محکوم کرده در محکومیت آمریکا بخواند. نادانی از آن جهت که گمان میکند کار سفارشی می گیرد. اگر آهنگ « برای »، به قلبها و خانه ها و زبان ها رفت برای اینکه از جنس درد و تحقیر بود، از خانه و خیابان برخاسته بود نه از نهاد قدرت. ببینید چگونه ابتکار یک شهروند بدون امکانات گرفت و بدون بودجه، ترانه ای را میلیونها ایرانی و غیر ایرانی دیدند و خواندند و اشک ریختند و خشمگین شدند، چون ترانه از دل جامعه برخاست و فضا را تسخیر کرد.
این هنر استعلایی از جنس مقاومت مدنی است، مانند «سلام فرمانده» با پول نفت و رانت و زور ساخته نشده بود، از دل برآمد و بر دل نشست. برای همین قدرت شما بر رانت است و قدرت ما بر اراده های شهروندانی که همین اکنون هم آزادی را زیست میکنند؛چرا که نه گفتن به سلطه؛ شکلی از زیست آزادی است، خود آزادی است. ایستادن برای آزادی، برای زندگی پشیمانی که ندارد افتخار هم دارد. به قول شروین در یکی از آهنگهایش:« بعد ما بارون میباره عطر آزادی، پر میشه این خونه از رقص و گل و شادی».
تلگرام نویسنده
