در روزهای اخیر، مقامات ایرانی تعداد زیادی از زندانیان را در زندانهای مختلف کشور اعدام کردهاند که نشاندهنده افزایش چشمگیر در استفاده از مجازات اعدام است. گزارشها حاکی از آن است که حداقل ۱۴ نفر در زندانهای اهواز، کرج و اصفهان در بازه زمانی ۶ تا ۹ آبان ۱۴۰۳ اعدام شدهاند.
اعدام در زندان سپیدار اهواز
بامداد سهشنبه ۸ آبان ۱۴۰۳، سردار صفرپور (حبیبی)، ۳۶ ساله، در زندان سپیدار اهواز اعدام شد. سردار صفرپور، ساکن اهواز، سال گذشته به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.
اعدامها در زندان مرکزی کرج
در ساعات اولیه سهشنبه ۸ آبان ۱۴۰۳، پنج زندانی در زندان مرکزی کرج اعدام شدند. از جمله اعدامشدگان، محمد ندایی و اکبر خرمتاج بودند که به اتهام جرایم مرتبط با مواد مخدر محکوم شده بودند. هویت سه زندانی دیگر که در کرج اعدام شدند، اکبر اخایر، اکبر خلیلی و علی کرمی تأیید شده است.
اعدامهای اضافی در زندان قزلحصار و زندان جیرفت
در سحرگاه چهارشنبه ۹ آبان ۱۴۰۳، پنج زندانی دیگر در زندان قزلحصار کرج و زندان جیرفت اعدام شدند. زندانیانی که در قزلحصار اعدام شدند عبارتند از: مصطفی غلامزاده، محمد جلالی، سامان انبری و یک شهروند افغانستان به نام عبدالله تاجیک. غلامزاده و تاجیک به اتهام جرایم مرتبط با مواد مخدر محکوم شده بودند، در حالی که جلالی و انبری به دلیل مشارکت در سرقت مسلحانه با اتهام محاربه مواجه شده و به اعدام محکوم شده بودند.
زندانی اعدامشده در زندان جیرفت، احمد سالاری نام داشت که یک دهه پیش به اتهام قتل بازداشت و پس از محکومیت به اعدام محکوم شده بود.
اعدام در زندان اصفهان
روز دوشنبه ۷ آبان ۱۴۰۳، اعدام دیگری در زندان اصفهان صورت گرفت. فرد اعدامشده به نام حسن صابری، پنج سال پیش به اتهام جرایم مرتبط با مواد مخدر بازداشت و سپس به اعدام محکوم شده بود.
برخی ناظران بر این باورند که رژیم ایران با موج اخیر اعدامها به دنبال ایجاد فضای رعب و وحشت و جلوگیری از اعتراضات عمومی است. به گفته این تحلیلگران، مقامات ممکن است با اعمال مجازاتهای شدیدتر به دنبال سرکوب اعتراضات احتمالی و کاهش فعالیتهای ضد رژیم باشند. به اعتقاد آنان، این تاکتیک با هدف تقویت کنترل و محدود کردن هرگونه جنبشی است که ممکن است اقتدار رژیم را به چالش بکشد، به ویژه در شرایط نارضایتیهای اجتماعی و اقتصادی رو به افزایش.
