زندگی و آزادی برای دو جوان

فریبا نظری

علی یونسی و امیرحسین مرادی، دو نامی که از سال ۱۳۹۹ خبرهای بازداشت، اعلام اتهامات سنگین تکراری در این کشور هم‌چون: افساد فی‌الارض، اجتماع و تبانی علیه نظام و تبلیغ علیه نظام و درنهایت، احکام زندان طولانی برای این دو جوان نخبه را بارها و بارها شنیده و اندوه فراوانی بر قلبمان فرونشسته است.

مصطفی نیلی، وکیل دادگستری در شبکه اجتماعی اکس از صدور احکام جدید علیه امیرحسین مرادی و علی یونسی توسط شعبه ۲۹ دادگاه انقلاب خبر داد.
این دو دانشجوی زندانی هر کدام به اتهام «فعالیت تبلیغی علیه نظام» به ۱۵ ماه حبس محکوم شده‌اند. همچنین علی یونسی به اتهام «تایید و تقویت» اسرائیل به ۵ سال حبس در تبعید در شهر کرمان، محکوم شده است.
به عنوان مجازات تکمیلی علی یونسی «از دسترسی به استفاده از هرگونه فضای مجازی و ارتباط تلفنی با خارج از زندان مگر در موارد ضروری با نظارت شخص مدیر زندان» منع شده است.

علی یونسی و امیرحسین مرادی در سال ۹۹ بازداشت شدند. دادگاه انقلاب هر یک از این دو را به ۱۶ سال زندان محکوم کرد که ده سال آن قابل اجرا بوده است.
یونسی دانشجوی مهندسی کامپیوتر و برنده مدال نقره المپیاد نجوم کشوری سال ۹۵ و مدال طلای المپیاد جهانی نجوم سال ۹۶ و مرادی، دانشجوی فیزیک و برنده مدال نقره المپیاد نجوم کشوری سال ۹۶ است.

هر خبری از تداوم زندان و اتهامات جدید این دو جوان برتر کشوری و جهانی، آدم را آشفته می‌کند. به‌ویژه که در تبعیضی ناعادلانه برخی مفسدان دانه درشت اقتصادی و سیاسی، آزادانه به زندگی و کسب و کار خود مشغولند.

اگر در میان مسئولان قضایی عدالت‌جویی هست، چند پرسش‌ از ایشان دارم:

۱ـ جرم این دو جوان چه بوده که با سن کم در هنگام بازداشت( حدود ۲۰ سالگی) و با افتخارات چشمگیر علمی کشوری و جهانی که مایه خرسندی خانواده بزرگ ایران بوده است، این‌گونه سخت و طولانی به مجازات تنبیهی سیستم قضایی، گرفتار آمده و احکام سنگین زندان و تبعید و ممنوعیت از ارتباطات تلفنی و مجازی برایشان صادر شده و هم‌چنان اضافه می‌شود؟

۲- آیا نمی‌شود این پسران ایران را از پشت میله‌های زندان به جایی که بدان تعلق دارند، باز گردانید؛ به دانشگاه و آزمایشگاه و رصد ستارگان؟

۳- آیا می‌شود این‌گونه رفتار کنید که جای این پسران اندیشمند و نخبه، نه زندان و نه مهاجرت از ایران باشد؟

۴ـ اگر حکم به مجازات این دو جوان بود، تا الان ۶ سال از بهترین سال‌های عمرشان را زندانی بوده‌اند، آیا این کافی نیست؟

شش سال زمان زیادی است که این پسران جوان فرصت کاوش، مطالعه و پیشرفت خود و توسعه ایران، ارتباط با دنیای علم و تکنولوژی، همزیستی با خانواده و دوستان، شادی، ورزش، گردش و عاشقی کردن را از دست داده‌اند! 

لطفا بگذارید باقی عمرشان را که با عنایت پروردگار دراز باد، به زندگی و آزادی بگذرانند.

۱۹ مرداد ۱۴۰۴

برای مطالعه بیشتر:
https://aftabnews.ir/002yVE