طرح یک واقعیت تلخ!

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram

رضا شیرازی ( یادداشت هفته)

وضعیت نیروی کار ایران از نظر اقتصادی به شدت وخیم است و گرسنگی مزمن به میلیونها ایرانی تحمیل شده است. هیچ لازم به توضیح نیست که همه بحرانهای ریز و درشت اقتصادی، همه نابسامانی ها، ندانم کاریها و فسادهای روبه افزایش و دزدی های کلان و بی سابقه، و ….همه و همه، روند اقتصاد رانتی تجاری و نفتی را تسریع و باعث ضربات کشنده و غیرقابل تصور به کارگران، مزدبگیران، فرودستان و  حاشیه نشیان است. بطوریکه دیگر هیچ لازم و ضروری نمی بینیم که از شکاف طبقاتی و عوارض اجتماعی آن به تقصیل سخن گوئیم. چرا که، چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است!

حال پرسش این است که مخالفین جمهوری اسلامی که دارای گرایشات گوناگون اند. بطوریکه هریک از عقبه و پشتوانه ای برخوردار و چه بسا که دارای تاریخ و تاریخچه ای هم باشند، چرا دارای برنامه و راهبرد روشن اقتصادی پسا جمهوری اسلامی نیستند.

براستی در نبود برنامه و راهبردهای کارشناسانه و علمی چگونه می شود، مشکل بیکاری را حل کرد و کار آفرید؟ مهمتر از آن اقتصاد سالم و تولید محور را براه انداخت تا روند اقتصاد نفتی و تجاری، نظام بانکی تماما فاسد را بتوان به کنار زد و برنامه های کوتاه مدت و میان مدت اقتصادی طراحی کرد و دستمزد عادلانه را اعلام و در تحقق آن گام برداشت و قانون کار پیشنهادی را تدوین کرد و …

به گمانم مخالفین جمهوری اسلامی به تصریح یکی از تحلیل گران و روزنامه نگاران ایرانی، به مسائل اقتصادی اهمیت چندانی نمی دهند به همین دلیل دارای برنامه مدون اقتصادی هم نیستند. بعلاوه اقتصاد دانان مستقل هم در داخل کشور و هم در خارج نتوانسته اند که نهاد ها و انجمن های مستقل ایجاد کنند تا روند اقتصاد پساجمهوری اسلامی را مورد کنکاش علمی قرار دهند. به نظر میرسد این کاستی و نقصی بنیادین است که باید برطرف شود تا چشم انداز گذر از جمهوری اسلامی روشن تر شود. چرا که کودکانه است که بتوان به کمکهای نهادهای بین المللی همچون صندوق بین المللی پول و بانک تجارت جهانی دل بست و مروج این خیال خام بود که در فردای جمهوری اسلامی برای نجات کشور باید به وام های عظیم مالی قدرتهای بزرگ تکیه کرد و خصوصی سازی علمی را علم کرد!

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram

«مقالات و دیدگاه های مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.»