رضا شیرازی-
همگانی شدن کارزار تحریم انتخابات نشان از بلوغ جنبش اجتماعی، نشان از سطح آگاهی سیاسی اقشار گوناگون، نشانی از همبستگی اجتماعی و عزم ملی ست. لذا جنبش اعتراضی و اجتماعی ایران رفته رفته به چنان مرحله کیفی و کمی خواهد رسید که خیزش همگانی و میلیونی در ایران مهیا گردد. خیزش و قیامی که در نهایت اصلی ترین سیاست جمهوری اسلامی که همان سرکوب دهشت بار است را، مهار و باعث شکست خشونت دولتی خواهد شد.
همگانی شدن کارزار تحریم انتخابات نمایشی، جامعه را یک گام به خیزش همگانی نزدیک نمود. چرا که اجماع عمومی را پدید آورد، باعث گردید که مخالفین وضع موجود از هر قشر، طبقه و گروه و تبار، بطور مشترک و متحدانه علیه انتخابات نمایشی دست به اقدام زنند. اینکه اصرار می شود در این مرحله از جنبش اجتماعی نافرمانی مدنی کارساز و ثمربخش است، امری واقعی ست که همین تحریم انتخابات و موفقیت آن به درستی آنرا نشان داد. خیزش میلیونی در ایران صرفا در چهارچوب نافرمانی مدنی ممکن و میسر است نه کانونهای شورشی که هم اکنون از هیچ زمینه عینی و واقعی برخوردار نیست. در اصل نافرمانی مدنی بخش جدائی ناپذیر جنبش اجتماعی – سیاسی در ایران امروز است.
ناگفته پیداست که دو رخداد خیزش آیان و خون صدها شاهد همیشه زنده و سرنگون کردن هواپیمای مسافربری و افشای امپراطوری دروغ و تزویر، نه تنها در موفقیت تحریم انتخابات موثر شدند، بلکه جامعه ایران را یک گام به انقلاب سیاسی نزدیک و گذر از جمهوری اسلامی را حتمی کردند. حال پرسش اصلی این است که آیا موفقیت تحریم انتخابات نمایشی را می توانیم به روند اعتراضات جاری در جامعه گره زده و در نهایت به اعتصابات عمومی نیروی کار در عرصه آموزش، صنعت و معدن و بهداشت و درمان منجر شود؟
