رضا شیرازی-
شاید جامعه برای مقابله با فاجعه ای در حال گسترش، بتواند با تکیه به نیروی کار درحوزه درمان و بهداشت، نهادهای مردم نهاد، فشار بی وقفه به حاکمیت، گام های موثری بردارد. چرا که مهار فاجعه کنونی که ناشی از بحران ناکارآمدی حکومت ست، صرفا از طریق خودسازماندهی اقشار آگاه که نماد اصلی جنبش اجتماعی ست، ممکن گردد. در این رابطه نیروی کار در حوزه درمان و بهداشت دارای نقش اصلی ست. چرا که اطلاع رسانی آزاد او هم در مهار بحران، هم در کم کاری و ناتوانی حکومت، هم در ایجاد هماهنگی در بین نهادهای مردم نهاد و همیاری مردمی، کارساز و تعیین کننده است.
در این وانفسای فاجعه همه گیر می بینیم که حکم اعدام سه تن از معترضین آبان را اعلام می کنند و پرسش آزادی موقت زندانیان سیاسی – عقیدتی و کم خطر را به خاطر جلوگیری از گسترش فاجعه بی پاسخ می گذارند حتی برخی را به دلیل اطلاع رسانی در باره ویروس کرونا دستگیر و زندانی می کنند.
چرا که در این اوضاع نابسامان تقلا می کنند به هر نحو ممکن جنبش اجتماعی که با روند اعتراضات گره خورده است را به محاق کشند. حال آنکه با روشن شدن ابعاد غیرقابل تصور فاجعه کنونی، امکان خیزش همگانی علیه جمهوری اسلامی به امری حتمی مبدل خواهد شد.
