در روز جهانی کارگر سال گذشته با هیجان بسیار زیاد آماده شدم برای رفتن به تجمع و اعتراض نسبت به وضعیت اسفناک معیشت که پایه ای ترین حقوق زندگی را از ما دریغ کرده اند. هرگز فکر نمی کردم تجمع مطالباتی که حق ابتدایی و پایه ایی ما کارگران در آن روز خاص است را به روزی امنیتی تبدیل کنند تا ما کارگران شرکت کننده در ان تجمع به زندانیان امنیتی مبدل شویم و احکام سنگین ٦ سال و ۷ سال به اضافه حکم های تکمیلی دیگر برای ما رقم بزنند.
زمان خیلی کوتاهی (یکربع ساعت ) از تجمع در مقابل مجلس نگذشته بود که ماموران لباس شخصی، امنیتی، به همراه نیروهای انتظامی، به تجمع کنندگان حمله کردند. پیر و جوان و مرد و زن هم برایشان فرقی نمیکرد ،زیر مشت و لگد و باتوم گرفتند و به زمین می انداختند.
از همان لحظه که ما را دستگیر کردن به مکانهای مختلف بردند. پلیس امنیت، پانزده خرداد، پلیس امنیت گیشا، وزرا و در همه این مکانها بازجویی میشدیم. سپس به زندان اوین و بازجویی های طولانی هر روزه و در آخرین بازجویی به من اعلام کردند میتوانم وکیل داشته باشم.
بعد از ۲۱ روز باز جویی
در صورتی که فرد دستگیر شده باید از ابتدای دستگیری وکیل داشته باشد. پس از ۲۱ روز بازداشت موقت من را تحویل زندان زنان قرچک دادند و ۹ روز را در انجا سپری کردم و در آخر با وثیقه زاد شدم. دادگاه حکم سنگین ۷ سال را فقط برای شرکت در تجمع روز جهانی کارگر آن هم در مقابل مجلس صادر کرد.
زندان و احکام امنیتی برای تمام دستگیر شدگان روز جهانی کارگر فقط بدلیل اعتراض به فقر و فلاکتی که خود قدرتمندان بر ما و خانواده های کارگران ، معلمان و دانشجویان تحمیل کرده اند.
آیا تصور میکنید با این دستگیریها و احکام سنگین به کارگران معترض که پیگیر مطالباتشان هستند، کنار خواهیم رفت ؟!!!
بر عکس، در صفی متحد برای گرفتن حق زندگی و معشیت خود در کنار هم خواهیم ایستاد.
نسرین جوادی کارگر بازنشسته تامین اجتماعی
۱۲ اردیبهشت ۹۹
*مقالات مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.
