امسال روز جهانی کارگر زمانی فرا میرسد که به دوران پاندمی کرونا مشهور شده است، ویروسی که بشریت و جهان ساخته او را به سخره گرفته است.
بنا به گزارش سازمان جهانی کار، در جهان بیش از سه میلیارد و سیصد میلیون انسان، از هفت میلیارد و ششصد میلیون این کره خاکی، کارگرند. روز جهانی کارگر در سال ۲۰۲۰، بنظر من روز جهانی کار، ویژه است؛ چرا که بنا به گزارش سازمان جهانی کار بیش از ده درصد کارگران، یعنی سیصد و بیست میلیون کارگر به سبب بحران پاندمی ویروس کرونا بیکار شده اند و اکثریت کارگران بیش از شصت درصد درآمدشان را از دست داده اند. این دو آمار شاخص بودن روز جهانی کارگر در دوران پاندومی کرونا در سال دوهزاروبیست را بخوبی نشان می دهند، چرا که کارگران جهان اینبار نه توسط سرمایه داری جهانی بلکه یک پاندمی ویروسی که هیچ شناختی از چرخه کار، تولید و سرمایه ندارد، مورد ستم قرار گرفته اند و هنوز معلوم نیست با این ویروس که کمتر از” نه نانومتر” است، چگونه باید مواجه شد!؟
کارگران امریکایی که در سال ١٨٨٦، در اعتراض به ده ساعت کار طاقت فرسا و کم بودن دستمزد هایشان بیش از هزارودویست کارخانه را با اعتصاب به تعطیلی کشاندند و بیش از صد سال است که “اول ماه مه” را روز جهانی خود کرده اند، حال در قرن بیست و یکم با این ویروس نامریی تاجدار ضد سرمایه و ضد کارگر چگونه می خواهند مقابله نمایند؟
در آستانه روز جهانی کارگر، “اول ماه مه” نگاهی بیندازیم به روزگار کارگر ایرانی
مرکز پژوهش های مجلس در گزارش اخیر خود که برای بررسی تاثیر بحران کرونا بر فضای کسب و کار ایران ارائه کرد، حکایت از بیکار شدن “هفتاد درصد” از کارگران ساختمانی و فصلی می کند. در بخشی دیگر از این گزارش، خبر بیکار شدن سه میلیون و هشتصد هزار تا شش میلیون ایرانی از مشاغلشان ، آمده است. بر اساس سر شماری سال نود و پنج، تعداد کارگران مشمول قانون کار که تحت پوشش تامین اجتماعی اند، چهارده میلیون نفر ذکر شده است. این آمار البته شامل خویش فرمایان، روز مردها و کارگران فصلی نمی شود. با احتساب متوسط خانواده ایرانی که سه و نیم نفر است می توان دریافت بیش از شصت درصد از جمعیت ایران به شدت از بحران کرونا که گریبان کارگران ایرانی را می فشارد، متاثر شده اند.
آمار فوق به روشنی نشان میدهد چگونه حیات میلیونها انسان در جامعه ایران که بیشتر آنها از زحمتکشان روز مزد و فصلی و فرودستان هستند، مورد تهدید قرار گرفته است و دور نخواهد بود روزی که میلیونها انسان جز پاره کردن زنجیرهای ظلم و جور نظام حاکم چیزی برای از دست دادن نداشته باشند.
روز جهانی کارگر بر همه کارگران رنج کشیده ایرانی مبارک باد.
