زندانیان سیاسی، عقیدتی هم اکنون نه تنها نماد جنبش اجتماعی ایران هستند، بلکه فراتر از آن، قادرند در روند مبارزات و حتی رهبری آن نقش مهمی ایفا کنند. به همین علت نسرین ستوده، نرگس محمدی، جعفر عظیم زاده، آتنا دائمی و … دائما در داخل زندان توسط نظام سرکوب و تبعیض تحت فشار و تهدید هستند.
با این وجود اخیرا نرگس محمدی و جعفر عظیم زاده شیوه و روشی نو و جدید در مقابل ظلم ظالمان در پیش گرفته اند که به نظر می رسد که این شیوه و روش ممکن است در بین زندانیان سیاسی عقیدتی به عنوان نافرمانی مدنی گسترش یابد.
نرگس محمدی ضمن خودداری از هرگونه دفاعیه در هر دو پرونده به طور کتبی به بازپرس زنجان و دادستان تهران اعلام نمود در هیچ دادگاهی جهت دفاع حاضر نخواهد شد و این اتهامات را بی اساس و کذب می داند و آنها را نقض صریح قانون اساسی و اعلامیه جهانی حقوق بشر و همچنین نقض حقوق انسانی خود دانسته و قابل پیگرد می داند.
همچنین پانزدهم اردیبهشت ماه مسئولین زندان جعفر عظیم زاده را برای انتقال به دادگاه احضار نمودند که وی بار دیگر به دلیل فرمایشی بودن دادگاه کتباً انصراف خود را از شرکت در جلسه اعلام نمود اما مسئولین زندان با اعلام اینکه حضور ایشان در دادگاه اجباری است جعفر عظیم زاده را به دادگاه منتقل کردند.
بخشی از رهبران جنبش زنان، معلمان، کارگران و دانشجویان همچنین فرهیختگانی که کارزار استعفای خامنه ای را آعاز نمودند نیز قادرند با عدم شرکت در دادگاه های فرمایشی نافرمانی مدنی را بیش از پیش گسترش دهند. با همه گیر شدن چنین روشی در میان زندانیان سیاسی و عقیدتی، روحیه جدال با ستمگران اوج می گیرد و تاثیر زیادی در روند مبارزات جاری از خود به جا خواهد گذاشت.
رضا شیرازی
* مقالات و دیدگاه های مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.
