رضا شیرازی (عضو کارگروه کارگران، مزدبگیران و فرودستان شورای مدیریت گذار)
بدون هر گونه مقدمه چینی باید تاکید کرد که گسترده شدن اعتراضات، تجمعات و اعتصابات کارگری در نهایت در گذر از جمهوری آخوندی نقشی ماندگار خواهد داشت. با این وجود هم اینک برای همه وجدان های بیدار و آگاه روشن و آشکار شده است که حقوق کارگران در حوزه های صنفی اجتماعی و طبقاتی براحتی پایمال می شود و دیگر چندان نیازی هم نبست که به آمارو ارقام تکیه کرد. چرا که عدم امنیت شغلی و جانی، حقوق های معوقه، قراردادهای موقت، دستمزد پائین و … در همه بخش های خدماتی، صنعتی و … جاری ست و همین زمینه عینی باعث شده است که اعتراضات کارگران در همه عرصه ها روزبروز گسترش یابد. در همین چهارچوب خیر زیر قابل توجه است؛
اعتراض اپراتورهای پست های فشار قوی برق
شماری از اپراتورهای پست های فشار قوی برق کشور روز شنبه 17 خرداد ماه با سفر به تهران و برپایی تجمع خواستار تبدیل وضعیت و عقد قرارداد دائم شدند.
به گفته معترضان، با وجود کسب تمام مجوزهای لازم جهت تبدیل وضعیت اپراتورهای قرارداد کار موقت پستهای فشار قوی؛ به کارگر دائم، علیرغم وجود چارت خالی، کماکان سازمان توانیر از اجرای آن با عناوین مختلف سر باز میزند.
طی دو سال گذشته چهار هزار نفر نیروی کار اپراتورهای پست های فشار قوی برق بارها نسبت به قراردادهای موقت اعتراض و خواستار قرار داد دائمی شده اند. طوریکه اعتراضات پیاپی این کارگران هم در رسانه های داخلی و هم در دنیای مجازی به خوبی منعکس شده است تا حدی که مدتها قبل مجلس جمهوری آخوندی مجبور شد که نشستی را نسبت به این مسئله اختصاص دهد تا بدین وسیله شاید بتواند از خاموشی کشور جلوگیری کند.
دست اندرکاران جمهوری آخوندی خوب می دانند که این بخش از نیروی کار دیگر تاب تحمل عدم امنیت شغلی را ندارد با این وجود تمامی هم و غم نهادهای دست اندکار مهار اعتراضات کارگران و نهادهای سرکوب گر بویژه سازمان توانیر، مقابله با مطالبه برحق آنان را در دستور کار قرار داده اند.
باید اعتراف کرد که تا هم اکنون توانسته اند اعتراض کارگران اپراتورهای پست های فشار قوی را مهار نمایند، چرا که در طول همین دوسال گذشته این بخش از نیروی کار برغم اعلام خواسته خویش از جمله تاکید به قرار داد دائم شغلی، نتوانست و قادر نشد حتی بطور سمبلیک چند ساعت برق سراسر کشور را قطع نماید و نشان دهد برای تحقق خواسته اش، توانائی قطع برق و تحمیل خاموشی در سراسر کشور را دارد. تا شاید جمهوری آخوندی پی برد که توان سازماندهی اعتراض سراسری را دارند.
هم اینک پرسش اصلی این است که کارگران بخش فشار قوی خواهند توانست به خواسته خویش نائل گردند یا نه در این مسیر جمهوری آخوندی همچنان توان مهار اعتراضات آنان را دارد؟