۲هزار کیلومتری تهران٬ بلوچستان٬ شهرستان زاهدان٬ نیکشهر٬ روستای «دندستگرد»٬ آیا شناختی از این منطقه داریم؟! تا به حال به آنجا سفر کردهایم؟!
یادم میآید چند وقت پیش ویديویی از یک طبیعتگرد و مستندساز ایرانی دیدم که به همین منطقه سفر کرده بود٬ که در این ویديو علاوه بر تایید صحبتهای این آخوند درباره شرایط کودکان بلوچ٬ به موضوعی اشاره کرد که عمق فاجعه رو چندین برابر نشان میداد. او میگفت زمانی که ما به این منطقه رسیدیم انسانهای اونجا از نور چراغهای ماشین میترسیدند و در حفرههایی پنهان میشدند.
بلوچستان علاوه بر جذابیتهای توریستی بسیاری که دارد از معدنهای بزرگ و ارزشمند طلا، مس، منگنز و فولاد٬ و همچنین میدان نفتی عظیم با ذخایر هیدروکربنی٬ برخوردار است٬ که هر کدامشان میتوانند٬ مردم این منطقه را در رفاه٬ آسایش و زندگی درخور یک انسان قرار دهند.
اما این میزان از محرومیت در کشوری به غنای ایران٬ و در سرزمینی با پتانسیلها و منابع بسیاری مثل بلوچستان٬ دلیلش جز تمرکز ثروت و قدرت در یک بخش خاص از ایران٬ چیز دیگری نیست. برای بلوچها٬ در کنار نداشتن اقتصاد٬ آموزش و امنیت٬ زیر صقر بودن مسايل بهداشتی_پزشکی را هم باید اضافه کنیم.
گذار از جمهوری اسلامی٬ و رسیدن به حاکمیتی سیستممحور و به دور از هر فرد محوری٬ که از همان ابتدا قدرت و ثروت را به درستی و یکدست پخش کند٬ تنها راه نجات ما و سرزمینمان است. با این میزان از ثروت و غنای نفتی و غیر نفتی٬ داشتن یک «دولت رفاه» واقعی٬ باید کف مطالبات ما در ایران فردا باشد.
(https://t.me/goitc/119): محمد
*مقالات و دیدگاه های مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.
