رضا شیرازی، عضو کارگروه کارگران، مزدبگیران و فرودستان شورای مدیریت گذار
جامعه ایران با یک انقلاب عمیق و گسترده کارگری روبرو خواهد شد یا خیر؟
روند جنبش اجتماعی ایران به کدام سمت و سو خواهد بود؟ استقرار نظام پارلمانتاریستی؟ نظام شورایی و مشارکتی؟
گذر از جمهوری اسلامی با یک خیزش همگانی روبرو خواهد شد؟
نقش بدنه اجتماعی نیروهای نظامی در سقوط حکومت آخوندی تا چه اندازه خواهد بود؟
نقش فعالین اجتماعی، مدنی و صنفی در اوج گیری تسخیر خیابان، اعتصابات کارگری و سراسری و هدایت و رهبری میلیونها معترض به چه شکلی خواهد بود؟ و آیا در نهایت فعالین مدنی و اجتماعی در ایران خواهند توانست جبهه نهادهای مستقل مدنی را بوجود آورند؟
اعتصابات منطقه ای و سراسری نیروی کار ضربه ای همه جانبه و مهلک به حکومت آخوندی وارد خواهد کرد تا آنرا به مرز فروپاشی بکشاند یا نه؟ جنبش اعتراضی اجتماعی ایران با دو بال تسخیر خیابان بطور گسترده و اعتصابات سراسری، امکان هر گونه کشتار عمومی را از حکومت گرفته و او را به زانو خواهد کشاند؟
آیا نیروهای سیاسی در خارج از کشور خواهند توانست در پیوند با نیروهای مخالف وضع موجود در داخل قرار گرفته و جبهه ای فراگیر بوحود آورند یا خیر؟
براستی اوج گیری جنبش اجتماعی و سیاسی در ایران همبستگی ملی، طبقاتی را چنان آشکار خواهد کرد که نه تنها جناح های ریز و درشت جمهوری اسلامی از میان برخیزند و نابود گردند، بلکه نیروهای سازمان یافته آن راهی نخواهند داشت مگر اینکه به مطالبه ملت گردن نهند.
به نظر میرسد که پاسخ پرسش های فوق بیش از اینکه جنبه نظری و فکری و تئوریک داشته باشد، به قوام گرفتن جنبش نیروی کار یعنی کارگران معلمان پرستاران و جنبش زنان و جنبش دانشجویان مرتبط است و بس.
*مقالات و دیدگاه های مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.
