بازتاب جنگ جمهوری آذربایجان و جمهوری ارمنستان

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram

وحشت و نگرانی رژیم اسلامی ایران از عواقب ورود شبه نظامیان اسلامی سنی سوری-لیبیایی وابسته به رژیم اردوغان به منطقه قفقاز جنوبی

 

ناخدا محمد فارسی

حسن روحانی پیرامون جنگ آذربایجان و ارمنستان بر سر ناگورنو-قره باغ میگوید: «اجازه نمی‌دهیم تروریست‌ها را نزدیک مرزهای ایران بیاورند، حواستان باشد که این درگیری به جنگ منطقه‌ای تبدیل نشود». روحانی این سخنان را روز چهارشنبه ۱۶ مهر بیان داشت. روحانی این سخنان را هنگامی بیان داشت که ترکیه تعدادی از شبه نظامیان سوری و لیبیایی سنی وابسته به خود را برای کمک به جنگجویان آذری به جمهوری آذربایجان اعزام داشته است. لازم به یاد آوری است که تعداد اندکی از مردم جمهوری آذربایجان همراه با هم زبانان خود در استان آذربایجان از دیر باز در رویای پیوستن استان آذربایجان به جمهوری آذربایجان بوده اند. به خاطر دارم که یکی از اذری زبانان دوست ما در شهری که در آن زندگی می کنم چنین رویایی داشت. او که استاد یکی از دانشگاه های معتبر اسکاتلند بود، شغل خود را رها کرد و در جمهوری آذربایجان ساکن شد تا از فرصتهایی که بدست می آید، برای یکپارچه کردن آذربایجان اقدام نماید. اکنون رژیم اسلامی در ایران این فرصت را برای تجزیه طلبان آذری زبان بوجود آورده است. رژیم بعلت بی خردی های چندین ساله در جهان، کشور ایران را از نظر اقتصادی و سیاسی منزوی و از نظر اجتماعی به نقطه سقوط رسانیده است؛ وضعیت موجود آن فرصت مناسبی است که تجزیه طلبان آذری زبان انتظارش را کشیده اند.

مشکل بین آذربایجان و ارمنستان امر جدیدی نیست، این دو کشور سالها است با هم بر سر مالکیت منطقه کوهستانی ناگورنو-قره باغ جنگیده اند. با توجه به منافع ژیوپولیتیک، روسیه و ترکیه هم بطور غیر مستقیم در این درگیری نقش ایفا کرده اند. ورود شبه نظامیان وابسته به ترکیه در این کارزار، روسیه را هم به فکر واداشته که اگر منطقه ناگورنو-قره باغ بدست اسلام گراهای افراطی سنی بیفتد نه تنها برای رژیم اسلامی در ایران مسئله ای جدی خواهد بود بلکه در درازمدت با اعمال تروریستی برای روسیه نیز مشکل ساز خواهند شد.

در چند روز گذشته جنگ بین طرفین افزایش یافته به حدی که رئیس جمهور روسیه، آقای پوتین، وزرای خارجه ارمنستان و جمهوری آذربایجان را به مسکو دعوت کرد و با تبادل نظر توافق کردند که آتش بس اعلام شود تا مشکل را از طریق مذاکرات حل و فصل نمایند. لازم به یادآوری است که جمهوری آذربایجان از حمایت ترکیه برخوردار است و روسیه هم کوشش دارد حد میانه را در دست داشته باشد تا منافع ژیوپولیتیکی خود را در قفقاز جنوبی حفظ نماید. روسیه قرار داد دفاعی و پایگاه نظامی در ارمنستان دارد و نیز روابط اقتصادی و نظامی با آذربایجان. روسیه بدلیل منافع استراتژیک خود کوشش کرده مانع از درگیری بین دو کشور شود، اما مسئله ناگورنا-قره ‌باغ بسادگی قابل حل نیست. گفته شده است آمریکا و فرانسه نیز نمایندگانی به مسکو فرستاده اند تا در مذاکرات آتش بس و صلح بین جمهوری آذربایجان و ارمنستان شرکت نمایند. اگر چه قبل از امضاء آتش بس موقت بین طرفین و بعد از امضاء هر دو طرف یکدیگر را به نقض آتش بس متهم کرده اند ولی ظاهرا آتش بس بین دو کشور از روز شنبه ۱۰ اکتبر برقرار گردیده است.

حسن روحانی در جلسه هیات دولت با اشاره به درگیری مرزی بین آذربایجان و ارمنستان از امنیت منطقه و امنیت مرزی کشور ایران صحبت به میان آورده است و گفته است که جنگ باید پایان یابد و ادامه آن بنفع هیچکس نیست؛ وی افزوده است «ما حقوق مردم آذربایجان را محترم می‌شماریم و راه هیچ مسئله‌ای آتش و جنگ و خون نیست و ما برای راه حل‌های دیگر این مسئله آمادگی داریم که کمک کنیم». روحانی راه کاری ارایه نداده است زیرا بخوبی واقف است که رژیم اسلامی آخوندی نمی تواند در مسائل آذربایجان و ارمنستان نقش سازنده ای ارایه نماید. روحانی نگران پشتیبانی ترکیه از جمهوری آذربایجان است. ترکیه با وارد کردن شبه نظامیان سنی افراطی سوری و لیبیایی به صف جنگجویان آذربایجان، می تواند برای کشور ایران مسئله ساز گردد. در صورت پیروزی آذربایجان بر ارمنستان و الحاق ناگورنا-قره باغ به آن کشور، و حضور شبه نظامیان مورد حمایت ترکیه در ناگورنا-قره باغ، مشکلات تروریستی موجود در خاورمیانه به آسیای مرکزی نیز کشانده خواهد شد که در درازمدت برای رژیم اسلامی و کشور ایران هزینه سنگینی خواهد داشت.

ورود شبه نظامیان سوری لیبیایی، اسلامیست هایی بمراتب خشن تر از تروریستهای سازمان یافته سپاه قدس رژیم در عراق، سوریه و لبنان هستند. لازم به یادآوری است که روسیه از این رویکرد راضی نخواهد بود و در نتیجه با احضار وزرای خارجه ارمنستان و جمهوری آذربایجان به مسکو، کوشش گردیده است تا آتش بس برقرار گردیده تا مشکل ناگورنا-قره باغ از طریق مذاکره حل و فصل شود. همانگونه که گفته شد، مسئله منطقه کوهستانی قره باغ، مانند کلاف سردرگمی است که به آسانی نمی توان برایش راه حلی یافت. جالب اینکه بشار اسد هم گفته است که دمشق می‌تواند ثابت کند ترکیه مبارزان خود را از سوریه به “قره باغ “ فرستاده است. روحانی در گفتگوی تلفنی با علی اف رئیس جمهوری آذربایجان نیز گفته است «حقوق مردم آذربایجان را محترم می‌شماریم و تمامیت ارضی آذربایجان را به رسمیت می‌شناسیم اما جنگ راه حل نیست.» و بخصوص روحانی افزوده است آوردن عده‌ای تروریست سوری و لیبیایی به نقاط نزدیک مرز های ایران قابل قبول نیست.

شاید بتوان گفت رئیس جمهور ترکیه اردوغان، که خود نیز خواب و خیال امپراطوری عثمانی را در سر می پروراند، از رژیم اسلامی آموخته است تا با برقراری گروه های تروریستی نیابتی در آسیای مرکزی و بخصوص در قفقاز جنوبی، بر نفوذ ترکیه در منطقه بیافزاید. و همانگونه که گروه های تروریستی نیابتی رژیم در عراق، لبنان، سوریه و یمن با نفوذ خود در این کشورها، اجازه نمی دهند دولتهای ملی در این کشور ها برقرار شود، به یقین ترکیه نیز همین روش را می خواهد در آسیای مرکزی دنبال نماید.

مشاهده میشود در پس درگیری جمهوری آذربایجان و ارمنستان مشکلات عدیده ای نهفته است که می تواند برای کشور ایران بسیار پر هزینه باشد. در این راستا شاهد تظاهراتی در شهر تبریز و دیگر شهرهای آستان آذربایجان به نفع جمهوری آذربایجان بوده ایم. در این تظاهرات شعارهایی نیز شنیده شده است که در راستای خواست تجزیه طلبانه گروهی از اذری زبانان ایرانی می باشد، که الحاق و یکپارچه کردن آذربایجان را در سر می پرورانند.

رژیم اسلامی حاکم بر ایران در چند دهه گذشته، با برقراری گروهای شبه نظامی نیابتی، و با عملیات ایذایی و تروریستی در کشورهای خاورمیانه، و با نفوذ در ساختار حکومتی کشورها باعث بی ثباتی دولتها و بالطبع بی ثباتی منطقه گردیده است. اکنون با جنگ بین ارمنستان و جمهوری آذربایجان، ورود تروریستهای اسلامی وابسته به دولت نژاد پرست اردوغان به منطقه قفقاز، انتظار می رود کشورهای آسیای مرکزی و بخصوص قفقاز جنوبی نیز وارد مرحله جدیدی در تاریخ معاصر خود شوند؛ اما نه چندان امیدوارکننده !!.

۱۲ اکتبر ۲۰۲۰

 

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram

«مقالات و دیدگاه های مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.»