زیستِ در اختلاف؛ خدمت دلالان رسانه ای سیاست به رژیم

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram

ضربه ای که اپوزیسیون از این افراد و جریان ها و رسانه هایشان خورده، از رژیم اسلامی نخورده است.

 

جامعه ایران این روزها با بحران فزاینده ای در عرصه های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی روبروست و نیازمند رهبری و گفتمانی است که با درکی درست از فضای درونی جامعه حرکتی هماهنگ و منطبق با نیازهای واقعی جامعه را شکل دهد.

این رهبری و گفتمان واحد مطمئنا در گِرو همکاری و هماهنگی بخش بزرگی از نیروهای مخالف رژیم  است، یعنی درست همان چیزی که بیش از چهل سال است گروهها و افراد مختلف اپوزیسیون در رسیدن به آن ناکام بوده اند.

اینکه چرا تا کنون این همکاری و هماهنگی ها شکل نگرفته و دلیل اختلاف ها چیست را بارها متفکران و صاحب نظران این عرصه گفته اند. اما این که چرا نصیحت ها کار ساز نبوده و مشکلی را برطرف نساخته، سؤال مهمتری می تواند باشد.

تلاش های سیاستمداران و صاحب نظران با نفوذ اپوزیسیون طی این سالها بر کسی پوشیده نبوده و نیست، چه کسی است که نداند این افراد بارها حزب، سازمان و شورا تشکیل داده اند و به نوعی تلاش کرده اند تا بتوانند اپوزیسیون را متحد کنند. حال آنکه تلاشهایشان پس از مدتی به حاشیه رفته و باعث اختلاف های بیشتر می شود. به واقع چرا باید اینگونه باشد؟ چه کسانی این سازمان ها، شوراها و تشکل ها را به تعطیلی می کشانند. در اینجا می خواهم در حد توان خودم به عواملی اشاره کنم که باعث شده تلاش های دلسوزان مردم ایران به نتیجه ای ختم نشود.

اولین دلیل وجود عوامل و جریانهایی از طرفداران ماندگاری جمهوری اسلامی زیر پوشش اصلاح طلبی در درون گروههای اپوزیسیون است. دلیلی که بر کسی پوشیده نبوده و نیست. همواره بوده اند افراد و جریان هایی که به اسم مخالفت با رژیم باعث شده اند تا اتحادها شکست بخورد و کاسه داغتر از آش شده اند.

دومین دلیل را می توان افراد و جریان هایی از اپوزیسیون دانست که حاضر نیستند کوچک ترین انعطافی در تفکرات و اعتقادات خودشان ایجاد کنند. اینگونه افراد اتحاد اپوزیسیون را دوست دارند و همواره از آن صحبت می کنند اما حاضر نیستند کوچک ترین قدمی برای رسیدن به آن بردارند. متأسفانه کم نیستند در میان شخصیتهای اپوزیسیون که هنوز کینه ها و گلایه های اتفاقات گذشته را دارند و تا آن اختلاف ها برطرف نشود پای میز ائتلاف نمی نشینند.

به عنوان نمونه سلطنت طلبان هنوز چپ ها را به دلیل شرکت در انقلاب سال  ۵۷ بازخواست می کنند و بالعکس، چپ ها هنوز اقدامات به گفته خودشان دیکتاتوری محمدرضا شاه را فراموش نکرده اند. تا زمانی که اینگونه باشد حتما دَر روی همین پاشنه خواهد چرخید.

اما مهمترین دلیل دیگری که کمتر به آن پرداخته شده، وجود افراد و صاحبان رسانه ای است که در هیچ کدام از دو دسته بالا قرار نمی گیرند. آنها نه عامل جمهوری اسلامی اند و نه سینه چاک تفکر و گفتمان خاصی. به عبارت دیگر آنها کسانی هستند که زندگیشان در ایجاد اختلاف میان اپوزیسیون و پرداختن به آن می چرخد. دلالان رسانه ای سیاست که اپوزیسیون بودن را شغل می دانند و معتقدند باید جمهوری اسلامی باشد تا ما هم به نان و نوایی برسیم. از همین رو می کوشند تا هر گونه اتحاد و ائتلافی را که ممکن است ایجاد شود به حاشیه کشانده و موضوع داغ برنامه های خود کنند.

در اینجا می خواهم به نمونه هایی از این دست اقدامات اشاره کنم.

حدود یکسال پیش گروهی با عنوان “شورای مدیریت گذار” متشکل از افرادی با تفکرات گوناگون سیاسی در درون اپوزیسیون شکل گرفت، شورایی که در نوع خود ابتکاری جدید به حساب می آمد. اما این شورای تازه تأسیس از همان ابتدا با چنان حمله ای از سوی افراد و به خصوص رسانه های طیف سلطنت طلب روبرو شد که انتطار نمی رفت. این رسانه ها به جای استقبال از اتحاد شکل گرفته و تلاش برای گسترش آن، در راستای اهداف رژیم شروع به حاشیه سازی در قبال این گروه کردند. از ایراد گرفتن به لوگو آنها تا تجزیه طلب خطاب کردن اعضای آن.

در تازه ترین نمونه این دست اقدامات نیز می توان به طرح “پیمان نوین” شاهزاده رضا پهلوی اشاره کرد. طرحی که به نظر اقدامی نو از سوی وی محسوب می شود و می تواند راه رسیدن به اتحاد در میان گروههای مبارز سیاسی را هموارتر کند. پس از اعلام این پیمان از سوی رضا پهلوی گروههای مختلفی در تأیید و یا نقد آن، بیانیه دادند. از جمله تشکل هایی که پیمان نوین شاهزاده رضا پهلوی را اقدامی در راستای اتحاد گسترده نیروها و هم جهت با برنامه خود دانست ” شورای مدیریت گذار” بود. از همین رو انتظار می رفت رسانه های طیف سلطنت طلب از این اقدام شورای گذار استقبال کنند، اما آنچه مشاهده شد خلاف انتظارها بود و بار دیگر این افراد و رسانه ها که حیات خود را در ایجاد اختلاف می بینند به شورای گذار و اعضای آن حمله کرده و سعی کردند موضوع پیمان نوین را به حاشیه بکشانند.

آنچه این روزها در تلویزیون های منسوب به سلطنت طلبان در قبال “پیمان نوین” رخ داد، ثابت کرد افرادی که در ابتدا نبود نشان شیر و خورشید در لوگوی شورای گذار را دستمایه تخریب آن قرار دادند، حتی برای طرحی که شاهزاده مطرح کرده نیز ارزشی قائل نیستند و می کوشند “پیمان نوین” را وسیله ای برای اختلاف افکنی در میان اپوزیسیون قرار دهند.

به نظر نگارنده ضربه ای که اپوزیسیون از این افراد و جریان ها و رسانه هایشان خورده، از رژیم اسلامی نخورده است.

 

نوید رادمنش

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram

«مقالات و دیدگاه های مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.»