مردم گرسنه، شکم سیر بودجه خورها؛ تقسیم اموال کشور و ملت در قالب سند بودجه ۱۴۰۰، کیا حمیدی

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram

این رویه بودجه ریزی مربوط به این دولت و آن دولت نیست، بلکه این رویه بیانگر نوع حکومت‌داری نظام جمهوری اسلامی است که ثروت و اموال کشور را بین خود تقسیم کرده‌اند و به هر نحوی سهم الارث خود را می گیرند.

 

کیا حمیدی

نحوه و مدل بودجه ریزی در جمهوری اسلامی را در هیچ مکتب اقتصادی نمی توان مورد بررسی قرار داد و اساساً هیچ مبنای علمی و منطقی در آن دیده نمی شود تا بر اساس ردیف های بودجه نیازهای کشور مورد پوشش قرار گیرد و بودجه سال آینده قادر به تامین و تکمیل برنامه ها و پروژه های باقی مانده از سال قبل باشد. کما اینکه در بسیاری از بخش های عمرانی، علمی و تحقیقاتی، رفاهی، بهداشتی و آموزشی و اموراتی که به ارتقای کیفیت و توسعه زندگی و امورات کشور مربوط می شود، شاهد کاهش بودجه و همواره عدم پرداخت سهم کامل در نظر گرفته شده در این بخش ها هستیم.

اما در سوی دیگر بودجه کشور که همواره نسبت به سال قبل رشد و سنگینی خود را حفظ کرده، شاهد حضور مراکز مذهبی و فرهنگی هستیم که غیرممکن است راضی شوند به اندازه سال قبل بودجه بگیرند و یا درصد افزایش سهم شان پایین باشد. به عنوان مثال در بودجه ۱۴۰۰ دستگاه هایی همچون (نمایندگی ولی فقیه در حج و زیارت ۱۵۰%)، (مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی ۶۷%)، (مرکز دایره المعارف اسلامی ۵۷%)، (مجمع جهانی اهل بیت ۵۰%)، (دانشگاه علوم و معارف قرآنی۴۹%) و هریک از دیگر نهادهای مذهبی همچون حوزه های علمیه، سازمان اوقاف، سازمان تبلیغات اسلامی، جامعه المصطفی، سازمان ترغیب مذاهب و … هریک کمتر از ۳۰ درصد افزایش بودجه داشته‌اند.

قابل توجه اینکه ۴۳ دستگاه مذهبی در بودجه امسال ۷۲۵۲ میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان بودجه می‌گیرند. بودجه برخی از این نهادها چندین برابر سهم وزارت‌خانه‌ها یا سازمان‌های بزرگ کشور است. کمترین این نهادها پنج میلیارد تومان و بیش از دوهزار میلیارد تومان دریافت می کنند. برخی از این سازمان ها و نهادها خود زیر مجموعه یکدیگر هستند و به عبارتی دو طرفه بودجه می گیرند. به عنوان مثال دانشگاه اهل بیت خود زیر مجموعه مجمع جهانی اهل بیت است که به صورت جداگانه ۱۷ میلیارد تومان ردیف بودجه دارد.

شاید این رقم در برابر پولهایی که آمار فسادشان منتشر می شود چیزی نباشد اما برای فهم فاجعه مالی در کشور باید بدانید که نهادی همچون ستاد مدیریت بحران کشور کلاً ۱۳ میلیارد تومان بودجه دارد!

تمام این دستگاه ها هیچ کدام علیرغم ارتزاق از بودجه کشور، هیچ حسابرسی مالی ندارند و عملکرد مالی آنها ذیل هیچ‌یک از حسابرسی های رسمی قرار ندارد و تحت مدیریت مسئولان آن است که هر کدام به نحوی سر سفره انقلاب نشسته‌اند و سهمشان را هر سال از بودجه طلب می کنند و حتی بر سر آن به دولت پرخاش هم می کنند.

این رویه بودجه ریزی مربوط به این دولت و آن دولت نیست، بلکه این رویه بیانگر نوع حکومت‌داری نظام جمهوری اسلامی است که ثروت و اموال کشور را بین خود تقسیم کرده‌اند و به هر نحوی سهم الارث خود را می گیرند.

اینکه گفته می شود این حکومت باید از بن و ریشه سرنگون شود از همین جهت است که اگر تنها در یک قلم زیاده خواهی ها و مفت خوری های آخوندی گرفته شود سالانه بیش از هشت هزار میلیارد تومان به طور مستقیم از بودجه کشور صرف مردم خواهد شد. به همین ترتیب باید با عبور از این حکومت فاسد دیگر منفذها و جیبهایی که برای ثروت کشور دوخته شده‌اند را بست و از بین برد تا امثال پسربچه بوشهری به خاطر نداشتن موبایل و درس خواندن خودکشی نکند و زن های سرپرست خانوار برای لقمه نانی تن فروشی نکنند و هیچ پدری برای تامین مایحتاج خانواده خود دو شیفت کار نکند و با خجالت به خانه برنگردد و جوانان کشورمان از بیکاری روی به فروش مواد مخدر نیاورند.

باور کنید ایران کشوری ثروتمندی است اما فقر گسترده امروز ملتمان صرفاً از باب دزدی و سیری ناپذیری حاکمانی است که به زور و ظلم و جنایت حکومت می کنند.

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram