راهی جز پایان دادن به این شرّ مطلق وجود ندارد، محمد محبی

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram

باید تا دیر نشده از شرّ این شرّ مطلق خلاص شویم. وگرنه باید مثل ملت کره شمالی، این نظام را به عنوان سرنوشت محتوم خود بپذیریم. هیچ راه‌حل میان‌بری هم وجود ندارد.

 

محمد محبی

در این دنیا، بیش از دویست کشور کوچک و بزرگ، و فقیر و غنی وجود دارد که دولت‌ها و ملت‌های آن‌ها از نعمت ارتباط با جهان محروم نیستند و همه در محیط بین‌الملل بودوباش سیاسی و اقتصادی و فرهنگی کرده و به قدر وسع و استعداد خود سعی در ارتقاء وضعیت خود دارند. تنها چند کشور انگشت‌شمار در دنیا وجود دارد که ملت‌های آن‌ها به‌خاطر حکومت‌های غیرنرمالی که سرنوشت آن‌ها را گروگان توهم امپریالیسم‌ستیزی کرده‌اند، از نعمات ارتباط آزاد با جهان بی‌بهره هستند. آیا آن دویست کشور همه نوکر و غلام حلقه به گوش امپریالیسم هستند و این چند کشور قهرمان مبارزه با امپریالیسم؟!

تحریم ایران و ایرانی، از لحظه غلبه طوایف فرقه آل۵۷ آغاز شده است. و تا زمانی که کژراهه ۵۷ ادامه دارد، محروم‌بودن ما از زندگی نرمال هم ادامه خواهد داشت. ما ایرانیان در کجای این چهار دهه تحریم نبودیم؟! ما چهار دهه است که از ارتباط آزاد با جهان محروم هستیم. از خرید تسلیحات پیشرفته برای نیروهای مسلح خود محروم هستیم و خدا می‌داند که چه ضربات جبران‌ناپذیری از این بابت به امنیت ملی ایران وارد شده است چهار دهه است که از دستاوردهای دانش بشری و مشارکت در پیشرفت جهان و ایفای نقش خود در این عالم محروم هستیم. فاجعه اینجاست که چهار دهه اخیر، از خیلی جهات، طلایی‌ترین دوره تاریخ بشریت از آغاز تاکنون بوده است. میزان تولید دانش در جهان در این چهار دهه، چند برابر تولیدات بشر در کل تاریخ زندگی در این کره خاکی بوده است. و ما ایرانیان که تاریخی درخشان و نقشی بی‌بدیل در تولید دانش و ثروت در اعصار گذشته داشتیم، در این چهار دهه نه تنها کاره‌ای نبودیم که حتی نتوانستیم ریزه‌خوار دسترخوان وسیع و پرنعمت و پرسخاوت دانش بشری شویم. در این چهار دهه بیش از یک و نیم میلیارد انسان در این کره زمین از خط فقر نجات یافته و به طبقات متوسط و ثروتمند رسیدند، ولی در ایران ما ده‌ها میلیون انسان به قعر چاه فقر و فلاکت سقوط کردند. و ایران عزیز ما در تمام شاخص‌های فلاکت و فقر و تورم و اعدام و …، در رده‌های بالای جداول بین‌المللی قرار گرفت. و جایگاه قدرت و پرستیژ ایران و ایرانی به فاجعه‌بارترین وضعیت ممکن رسید.

تنها راه رفع تحریم از ایران و ایرانی، پایان کژراهه ۵۷ و پایان دادن به حاکمیت جمهوری اسلامی است. تا زمانی که جمهوری اسلامی هست، تحریم‌ها هم به قوت خود باقی خواهند ماند. شاید در مقاطعی وحشی‌های نظام (هسته سخت قدرت)، عده‌ای از هرزه‌های نظام (استمرارطبان) را برای روتوش چهره نظام و مذاکره بفرستند تا امکان فروش چند صدهزار بشکه نفت را در نظام بین‌الملل دریوزگی کنند، اما پول حاصل از این دریوزگی هم عمدتاً به جناح وحشی نظام می‌رسد، مقداری هم نصیب هرزه‌های نظام و پادوهای آن‌ها می‌شود. و عملاً تغیبر چندانی در وضعیت مردم ایجاد نشده نمی‌شود. ما شایسته این خفت نیستیم، میهن ما شایسته این همه خواری نیست. یک زمانی غربی‌ها نفت را از ما گدایی می‌کردند و التماس می‌کردند که آن‌ها را تحریم نفتی نکنیم. رفع تحریم زمانی معنا خواهد داشت که در آزادی تجارت و خرید و فروش، و گستردگی روابط بین‌الملل تا جایی پیش برویم که بتوانیم دویست فروند اف۳۵ بخریم، نه اینکه برای آزادکردن پول‌های بلوکه شده خودمان از کشورهای مختلف دریوزگی کنیم. دریوزگی‌ای که نتیجه محتوم و بدیهی تن ندادن جمهوری اسلامی به قواعد شفافیت مالی در تجارت بین‌المللی است. ما اگر یک نظام نرمال و شفاف داشته باشیم، تمام آن پول‌های بلوکه‌شده به‌طور خودکار به ما برمی‌گردد.

حقیقت و اصل این است که جمهوری اسلامی، شرّ مطلق است، و هر تحلیلی که این اصل بدیهی پشت آن نباشد، به بیراهه خواهد رفت.

خامنه‌ای، سرکرده تشکیلات جمهوری اسلامی، خرید واکسن غربی را ممنوع کرده است. این تصمیم به راحتی شرّ مطلق بودن این نظام را نشان می‌دهد. اهدافی که پشت این ممنوعیت است هم دقیقاً همه شریرانه است. حدس زدن این اهداف هم اصلأ سخت نیست.

هدف نخست، فراهم کردن زمینه برای سود کلان «برادران قاچاقچی»، تا واکسن را قاچاقی وارد کرده، و وارد بازار سیاه کنند و با قیمت‌های نجومی به ده بیست میلیون شهروند نسبتاً مرفه ایرانی بفروشند. و بقیه ملت ایران هم موش آزمایشگاهی برای تست واکسن‌های چینی و روسی و واکس ستاد اجرایی فرمان امام شوند.

هدف دوم این است که شرایط ویژه پاندمی تا دست‌کم تابستان ۱۴۰۰ و برگزاری سیرک موسوم به انتخابات، و جایگزینی کابینه جدید در شرایط نسبتاً آرام ادامه یابد و مردم فرصت و فضای اعتراض پیدا نکنند.

هدف سوم البته هدف کلانی است و تبدیل ایران به یک خطر و شرّ برای جهان است. جمهوری اسلامی از آن‌جا که خودش شرّ مطلق است، می‌خواهد ایران و ایرانی را هم به عنوان یک ابزاری برای شرارت و ایجاد خطر علیه جهان تبدیل کند تا از مجرای شرارت، از جهان باج‌خواهی و باج‌گیری کند. با شروع واکسیناسیون در کشورهای مختلف، احتمالأ تا اوایل تابستان اکثر نقاط جهان، حتی نوار غزه و کرانه باختری رود اردن هم، به شرایط عادی پیشاکرونایی باز می‌گردند. و ادامه پاندمی در ایران، می‌تواند کشور ما را به خطری برای سلامت جهان تبدیل کرده، و ابزاری برای باج‌خواهی جمهوری اسلامی از جهان کند.

اما مسأله اینجاست که، جمهوری اسلامی، تا اینجای کار حتی در شرارت هم ناموفق بوده است و روزبه‌روز هزینه برخورد با آن از سوی نظام بین‌الملل کم‌تر و کم‌تر می‌شود. به تبع کم‌تر شدن هزینه برخورد با جمهوری اسلامی از طرف جهان غرب، هزینه برخورد ما ملت ایران با جمهوری اسلامی بیشتر خواهد شد. پس باید تا دیر نشده از شرّ این شرّ مطلق خلاص شویم. وگرنه باید مثل ملت کره شمالی، این نظام را به عنوان سرنوشت محتوم خود بپذیریم. هیچ راه‌حل میان‌بری هم وجود ندارد. این‌جا فقط و فقط قدرت حرف اول را می‌زند، اگر قدرت خلاص شدن از این حکومت سراسر شرارت را داشتیم که رستگار می‌شویم و الا ….

منبع: فیسبوک نویسنده

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram

«مقالات و دیدگاه های مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.»