تشکلهای منطقه میتوانند با استفاده از ظرفیت ماده شصت و شش آیین دادرسی طرح شکایت کنند. بیتفاوت نباشیم. دستکم بازنشر کنیم.
محمد درویش
کارشناس و کنشگر محیطزیستی
منطقه حفاظتشده البرز مرکزی، بیشک یکی از مهمترین ذخیرگاههای ارزشمند حیاتوحش و ضامن پایداری زیگونگی در استان مازندران در قلمرو سه شهرستان چالوس، نوشهر و نور است.
و قلب پرتپش این منطقه، جایی نیست جز همان کاسه مشهور گلستانک، یکی از امنترین و ژیناترین پارههای زیستبوم ایران که جمعیت حیات وحش نسبتاً کاملی از پرچمدار زنجیره غذایی، پلنگ تا کل و بز و مرال و شوکا و… در آن زیست میکنند.
اینک اما همانگونه که در تصاویر چهار و پنج میبینید، به بهانه اکتشاف از معدن سرب و روی قدیر، بیش از پانصد متر جاده احداث شده، گسست اکولوژیک برای کریدور (راهرو) حرکتی وحوش بهویژه در زمستان رخ داده و قرار است دستکم طول این جاده تا سه برابر افزایش بیابد.
این یک فاجعه بزرگ و مصداق بارز تخریب غیرقابل جبران در رویشگاهی است که در شمار میراث طبیعی یونسکو، ثبت جهانی شده است.
متأسفم که چون همیشه سازمانهای متولی محیط زیست و منابع طبیعی عملاً سکوت کرده و احتمالاً تحت تاثیر قدرتهای استانی، چارهای جز رواداری با مخربان نداشتهاند. اما مردم، جامعه محلی و تشکلهای محیط زیستی منطقه نباید اجازه دهند تا طبیعتستیزان به اهداف شوم خود برسند.
یادمان باشد که پسماند و پساب معادن سرب و روی در شمار آلودهترین و خطرناکترین مواد برای تابآوری منابع آب و خاک و حیاتوحش منطقه قرار داشته و میتواند سبب آلودگیهای محیطزیستی ماندگار در منطقه شود؛ رخدادی که دودش دیر یا زود به چشم مردم منطقه، بهویژه اهالی ناصرآباد کجور و نواحی اطراف، خواهد رفت.
عکس موقعیت معدن را نشان میدهد که دقیقاً در محل زمستانگذرانی وحوش است.
تشکلهای منطقه میتوانند با استفاده از ظرفیت ماده شصت و شش آیین دادرسی طرح شکایت کنند. بیتفاوت نباشیم. دستکم بازنشر کنیم.
اینستاگرام محمد درویش
