از چوپانی تا زندان، سرنوشت ورزشکاران در ورزش مافیائی ایران، شیرین عبادی

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram

زور ورزشکاران هموطن به مافیای سیاسی-نظامی-امنیتی حاکم بر ورزش ایران نمی رسد و جامعه جهانی باید به کمک ورزش ایران و ورزشکاران ایرانی آمده و با اعلام یک محرومیت یک ساله موقت تلاش کنند که جمهوری اسلامی را وادارند از دخالت در ورزش خودداری کند و ورزش را به اهالی آن بسپارد.

 

شیرین عبادی

در سال های حاکمیت جمهوری اسلامی ورزش ایران مانند دیگر عرصه ها در چنبره قدرت و نفوذ نهادهای نظامی و امنیتی گرفتار شده، اتفاقی که از آن به عنوان «دخالت سیاست در ورزش» یاد می شود، هرچند به نظر می رسد این تعبیر چندان دقیق نباشد، و این موضوع فراتر از دخالت فلان وزیر و بهمان مدیرکل در ورزش است، در واقع آنچه که سیاست نامیده می شود، مافیای سیاسی و نظامی قدرت و ثروت در جمهوری اسلامی است، که تمام عرصه های ورزش ایران را تحت نفوذ خود دارد.

این دخالت ها، شرایطی را در ورزش ایران به وجود آورده، که عملا بسیاری از نخبگان ورزشی ایران همچون علیرضا فیروزجا از شطرنج، سعید مولایی از جودو و بسیاری دیگر، ناچار شده اند با پناهندگی به کشورهای دیگر و کسب تابعیت آن کشورها از فضای آلوده به نفوذ مافیا در ورزش ایران فرار کرده و ترجیح داده اند زیر پرچم آن کشورها به ورزش قهرمانی خود ادامه دهند، در آخرین نمونه شاهد بودیم که کیمیا علیزاده تنها زن مدال‌آور تاریخ المپیکی ایران با پناهنده شدن به آلمان اعلام کردن از این به بعد با پرچم این کشور در مسابقات حاضر خواهد شد.

پاسخ این سؤال که «چرا جوانان ورزش ایران غم غربت و سختی های مهاجرت را به جان خریده و ترجیح می دهند از فضای ورزش در جمهوری اسلامی گریخته و علی رغم میل باطنی با پرچم کشورهای خارجی مسابقه دهند؟» را می توان با دیدن اخبار هر روزه کشورمان دریابید، در میان اخبار روز گذشته، دو خبر تأسف بار از ورزشکاران بین المللی کشورمان گویای این حقیقت بود که حضور مافیای قدرت و ثروت در ورزش چه بلائی را بر سر ورزشکاران ایرانی آورده است، و چرا این ورزشکاران در اولین فرصت به دست آمده در سفرهای خارجی به کشور میزبان پناهنده می شوند.

خبر نخست به نقل از ایسنا: «محمد محرابی، که در وزن ۴۶ کیلوگرم در سال ۲۰۱۶ توانسته بود مدال برنز رقابت‌های جهانی کشتی فرنگی نوجوانان را کسب کند، اکنون در شرایط اسف‌باری در پل‌دختر سیل‌زده مشغول چوپانی‌ست. او در مصاحبه با ایسنا گفت: «برای تامین بخشی از نیاز‌های زندگی در کنار تحصیل در دانشگاه به چوپانی مشغولم. گوسفندان یکی از بستگان‌مان است و تنها در ازای چوپانی مبلغی را ماهیانه دریافت می‌کنم.»

و خبر دوم به نقل از هرانا: «خالد_پیرزاده ورزشکار رشته پرورش اندام که در سال ۲۰۱۸ در مسابقات «فدراسیون جهانی بدن‌سازی و تناسب‌اندام» سنگاپور، مقام سوم رده C را کسب کرده بود.، به دلیل محرومیت از حق درمان و دسترسی به خدمات پزشکی در زندان تهران بزرگ دست به اعتصاب غذا زده و لب های خود را دوخته است، این ورزشکار به اتهام اجتماع و تبانی جهت اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام در مجموع به ۷ سال زندان محکوم شده و مدت دو سال است که زندانی است»

سرنوشت امثال محمد محرابی و خالد پیرزاده نتیجه دخالت باندهای مافیائی است که ساختار ورزش کشور را به جائی رسانده که حداقل های زندگی را برای ورزشکاران بین المللی اش تأمین نمی کند تا برای کسب معاش روزانه مجبور به چوپانی باشند!، اتفاقی که در هیچ کجای دنیا نمی توان مشابهی برای آن یافت.
یا ورزشکار بین المللی خود را به دلیل داشتن نظراتی مخالف به سالها زندان محکوم می کند، اتفاقی که مشابه آن را فقط در سوابق رژیم هایی همچون رژیم بعثی صدام در عراق می توان مشاهده کرد.

وقتی ورزشکاران ایرانی در چنین شرایطی زندگی می کنند، طبیعی است که از فرصت مسافرت به خارج در قالب تیم های ملی برای پناهندگی استفاده کنند، و مدیران ورزش مافیائی ایران به جای رها کردن ورزش و سپردن آن به اهالی ورزش، راه حل را در گرفتن وثیقه های سنگین از ورزشکاران اعزامی می بینند، تا شاید با این وسیله از فرار ورزشکاران ایرانی از چنگال خود جلوگیری کنند؛ اقدامی که آخرین بار فدراسیون اسکی ایران انجام داد و از تمامی اعضای کاروان تیم ملی اسکی صحرانوردی که باید به مسابقات قهرمانی جهان ٢۰٢۱ اوبرستدورف آلمان اعزام شوند، وثیقه‌های میلیاردی برای بازگشت به ایران گرفت.

چند وقت پیش اشاره کردم که زور ورزشکاران هموطن به مافیای سیاسی-نظامی-امنیتی حاکم بر ورزش ایران نمی رسد و جامعه جهانی باید به کمک ورزش ایران و ورزشکاران ایرانی آمده و با اعلام یک محرومیت یک ساله موقت تلاش کنند که جمهوری اسلامی را وادارند از دخالت در ورزش خودداری کند و ورزش را به اهالی آن بسپارد، اخبار و اتفاقات این روزها پیرامون ورزش ایران و از جمله مهندسی انتخابات ریاست فدراسیون فوتبال و کنار گذاشتن علی کریمی و وضعیت وخیم ورزشکاران ملی ما که به دو نمونه آن اشاره کردم، نشان می دهد که تا جامعه جهانی و سازمان های بین المللی ورزش به کمک ورزش ایران نیایند رهایی ورزش و ورزشکاران ایرانی از چنگال این مافیا امکان پذیر نیست.

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram

«مقالات و دیدگاه های مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.»