فمینیسم، مرتضی ملک

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram

بی اغراق جنبش زنان در سالهای بعد از انقلاب پیگیرترین و روشن‌ترین جنبش مدنی و سیاسی علیه اقتدار حاکم ، اسلام سیاسی و فرهنگ سنتی را نمایندگی کرده است. هشت مارس روز جهانی زن بر همه زنان مبارز خجسته باد.

مرتضی ملک

فمینیسم لیبرال، فمینیسم مارکسیستی ، فمینیسم رادیکال ؛ سالهاست که فمینیسم به یک مکتب بزرگ و تنومند تبدیل شده است ؛ با شاخ و برگ های مختلف و ریشه دواندن در انواع نظریات فلسفی و جامعه شناسی. یک علت عمده این بلوغ و بالیدن شاخه های مختلف فمینیسم ، گونه گونی پیکار جنبش زنان برای برابری و رهایی از تبعیضات رنگارنگ در عرصه های وسیع اجتماعی است. زنجیرهای بسته به دست و پا و جسم و جان زنان یکی دو تا نیستند ، سلطه کنترل کننده زنان مثل سلطه بر کارگران یگانه و یک جانبه نیست ، همه جانبه است، جسمی است ، روحی است ، احساسی و فکری است ، با صورتهای گاه بس نا هنجار و عریان و خشن و یا خیلی پنهان و مرموز و موذیانه.

جنبش رهایی زن فقط یک جنبش جهانی نیست ، بلکه جنبشی است بر ضد یک « جهان» . جهانی با نظامات ارزشی هزاران ساله که از غار و قبیله نخستین آغاز شده تا قله قاف سرمایه داری امروز ادامه یافته است .این «جهان» برغم صور متفاوت خود ، هنوز برای حفظ امتیازات تاریخی دراز خود سخت مقاومت میکند.‌ هیرارشی پدر سالار قبیله نخستین امروز نیز در رفیع ترین لایه مدیران ممتاز و محافظه کار نهادهای مالی و سیاسی برآمد قدرت زنان را بر نمی تابد. جهان پدر سالار نهادینه شده ، از پائین ترین واحد اجتماعی تا بالاترین حلقه های ساختار اجتماعی جبهه متحد اعلام نشده ای برای حفظ امتیازات تاریخی خود تشکیل داده اند. خانواده ، مالکیت ، دولت ، جنسیت ، مذهب، سرمایه ، نظام آموزش ، تبلیغات ، جنگ . اینها عناصر مهم سازنده جهانی هستند که فمینیسم به آنها اعلام جنگ داده است. این جنگ در هر جبهه مشخص ، فمینیسم مناسب و مخصوص خود را پرورانده است . فمینیسم لیبرال در حوزه حقوق و آزادی های فردی پیش تاخته است ؛ فمینیسم مارکسیستی پیکار علیه تبعیضات و نابرابری های عرصه کار و کالا و مالکیت را پیش برده است . و فمینیسم رادیکال در جبهه برابری جنسیت ، نقد پدر سالاری و دگرگونی فرهنگ مرد سالار نبرد را پیش می‌برد.

ویژگی و شرایط عینی و ذهنی جامعه ما بگونه ای است که جنبش زنان ایران به همه این شاخه ها و مکتب‌های فمینیستی نیاز دارد . شاید در یک جبهه واحد یا در یک همسویی خواهرانه ؟. زیرا پیکار رهایی زن ایرانی همزمان با انواع تبعیضات اقتصادی سیاسی، مدنی، حقوقی ، فرهنگی و جنسیتی روبروست . پیکار زن ایرانی قیامی است علیه همه ساختارهای مذهبی ، سنتی و تبعیضات مدرن . از نهاد های مستقر مذهبی و دولتی و حقوقی گرفته تا نهادها و عادتهای رفتاری و گفتاری مرد سالارانه در پهنه جامعه . مبارزه او از دم در خانه شروع میشود، تا کوچه و خیابان و مترو و اتوبوس و مدرسه و دانشگاه و اداره و کارخانه و بازار و بانک . او باید هر روز از زیر رگبار نگاهای کنترل اجتماعی این نهادها بگریزد تا به حیات پویای خود ادامه دهد. تاریخ این مبارزه بویژه در چهار دهه گذشته برای جنبش زنان ایران تاریخی سخت و نفس گیر بوده است. چه در شکل مشارکت در جنبش عمومی دموکراتیک و چه بطور مستقل. بی اغراق جنبش زنان در سالهای بعد از انقلاب پیگیرترین و روشن‌ترین جنبش مدنی و سیاسی علیه اقتدار حاکم ، اسلام سیاسی و فرهنگ سنتی را نمایندگی کرده است. هشت مارس روز جهانی زن بر همه زنان مبارز خجسته باد.

 

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on telegram

«مقالات و دیدگاه های مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.»