جمهوری اسلامی یک سری مردمی را دوست دارد که حرف نزنند، سکوت کنند و سر خم کنند و در آخر بگویند چشم، چشم قربان، چشم حاکم بی نقص، چشم سلطان بی مثال، چشم ابر قدرت.
سجاد طاهری
اصلیترین مشکل جمهوری “مردم” هستند. جمهوری اسلامی دوست ندارد مردم از او سوال بپرسند، دوست ندارد نسبت به فرآیندهای غیر شفاف پرسوجو کنند، دوست ندارد مردمی داشته باشد که حاکمان را بازخواست میکند.
همیشه برای جمهوری اسلامی “مردم” درد سر بودند. مثلا وقتی در انتخابات شرکت نمیکنند مردم کوفه میشوند یا اگر در انتخابات شرکت کنند و گزینهی غیر مطلوب حاکمیت را انتخاب کنند، بی بصیرت میشوند.
جمهوری اسلامی یک سری مردمی را دوست دارد که حرف نزنند، سکوت کنند و سر خم کنند و در آخر بگویند چشم، چشم قربان، چشم حاکم بی نقص، چشم سلطان بی مثال، چشم ابر قدرت.
جمهوری اسلامی پاچه خوار و کاسب مسلک دوست دارد. یعنی چه؟
یعنی اینکه به تو چه که، کی خورد و برد و کُشت! آن بزرگوار مسئول است، تو هم میتوانی بخور و بدزد و ببر و بچاپ.
جمهوری اسلامی “مردم” زرنگ را دوست ندارد. مطیع میخواهد، “مطیع”. یعنی اگر گفت سند راهبردی امضا کردم تو چشم و گوشَت را ببندی و بگویی چشم سرورم، قربان سنه، منت بر سر من گذاشتی و سند راهبردی که نمیدانم چیست را امضا کردی.
حالا اگر بگویی فدایت شوم، خوشگلترین حکومت دنیا، منِ رعیتِ دون را کمی از محتوای این قرارداد با خبر میکنی؟ میشوم خائن به اصل نظام و بی بصیرت و وطن فروش.
در جمهوری اسلامی قاعده این است، هر اقدامی که حکومت انجام دهد، حمایت کردی، از مقربین، انقلابیون و اولیای نظام هستی.
اگر نه اندکی برایت سوال بوجود آمد، میشوی منحرف و کمونیست و فرقانی و برانداز، بزرگواران و روسای قبیله توجه کنند که با این شیوه به جای ایجاد یک جامعه شاداب، باعث پیدایش یک جامعه عصبی، صغیر و تهی از منطق میشویم.
