همه امور هزینه میدان میشود. همه اینها پرده ای از سناریوی خاصی در سیاست ایران است که به دولتها دیکته میشود؛ هر تحلیلی بدون در نظر گرفتن این امر بیراهه رفتن است و اساساً بی معنی بودن سیاست ورزی است.
علیرضا کفایی
واکنشهای قابل انتظار به انتشار فایل صوتی آقای ظریف و تحلیلهای گاه متفاوت از یکسو و از سوی دیگر بیان رسمی دولت از زبان رئیس جمهور که تاکید بر سرقت “یک سند و یک نوار” داشت و وزارت اطلاعات را بطور مشخص مسئول رسیدگی به آن نمود و نیز تاکید بر اینکه برخی مطالب مطرح شده از سوی آقای ظریف در “نوار لو رفته” نظر دولت یا شخص رئیس جمهور نیست و تلاش وی برای هماهنگ نشان دادن میدان و دیپلماسی و با توجه به موارد مطرح شده در فایل صوتی؛ آشفتگی و هرج و مرج سیاسی و امنیتی را نشان می دهد.
افزون بر این آشفتگی مدیریتی و امنیتی؛ علیرغم تاکید آقای روحانی بر هماهنگی “میدان و دیپلماسی” باید گفت؛ شواهد و قرائن و سخنان جناب ظریف بخوبی بیانگر این است که “میدان و دیپلماسی” سالهاست در تقابل با هم قرار دارند که آقای ظریف به برخی از دلایل اشاره کرده اند؛ وقتی وزیر خارجه به صراحت می گوید “اراده روسیه به آن بود که دستاورد وزارت خارجه ایران را نابود کند”. “هدف روسها این بود که توافق هستهای انجام نشود”. “آنها وقتی دیدند ما داریم به توافق میرسیم شروع کردند به ایجاد مانع” “روس ها فکر نمیکردند برجام به نتیجه برسد و در هفتههای آخر که دیدند برجام دارد به نتیجه میرسد شروع کردند به طرح پیشنهادهایی جدید”. آقای ظریف میگوید که “در این مرحله روسیه و فرانسه پیشنهاد دادند که ایران هر ۶ ماه یک بار موظف به تمدید مجوز از شورای امنیت برای ادامه توافق هستهای باشد”.
یعنی ایران مجبور بود هر شش ماه یک بار با ۵ عضو ثابت و ۱۰ عضو غیر ثابت شورا مذاکره کند تا برجام تمدید شود.” و همچنین به وضوح اعلام می کند که در ماجرای اصابت موشک سپاه به هواپیمای اوکراینی “ظهر جمعه رفتم به جلسه ویژهای که در دبیرخانه شورای امنیت گذاشته بودند…و به افراد حاضر در جلسه گفته است که “اگر واقعا موشک خورده بگوئید که ببینیم ما چگونه میتوانیم آن را علاج کنیم.” و آقای ظریف سپس قسم میخورد که آنگونه با وی برخورد کردند که وی “کفر ابلیس” گفته است و اضافه میکند که به وی گفتهاند که “برو برو تولیت بزن تکذیب کن” و اعلام می کند که “ما هزینه میدان کردیم. میدان هزینه ما نکرد”…. دیپلماسی هزینه میدان شد و وزیر خارجه “کفر ابلیس” می گوید و روسها در فکر اخلال در مذاکرات برجام بوده اند و …… چگونه می توان پذیرفت که هماهنگی وجود دارد؟ نه تنها هماهنگی نیست که همه امور هزینه میدان میشود. همه اینها پرده ای از سناریوی خاصی در سیاست ایران است که به دولتها دیکته میشود؛ هر تحلیلی بدون در نظر گرفتن این امر بیراهه رفتن است و اساساً بی معنی بودن سیاست ورزی است.
در تحلیلهایی که صورت گرفته که عمده آنها به عرصه انتخابات آتی بر می گردد شاید بتوان از این زاویه هم به ماجرا نگریست که سناریوی فعلی “فایل صوتی” چراغ سبزی به آمریکاست؛ از آنرو که ایران از روسیه قطع امید کرده و به شکلی می خواهد نظر آمریکا را در بازگشت به برجام و رفع تحریمها جلب نماید زیرا در “نوار لو رفته!” روسیه را کارشکن و نفاق افکن معرفی می کند و البته نظر بر ۴+۱ هم دارد تا در روند مذاکرات تسریع شود و به هر حال اگر ۱+۴ هماهنگ نشد لااقل آمریکا را نزدیکتر می توان کرد تا برخی از تحریمها را که شدید کرده برداشته و یا از غلظت آن بکاهد، آمریکا هم در همین مدت پالسهای مثبتی مخابره کرده و البته باید خاطر نشان کرد که هم میدان و هم دیپلماسی و هم دلواپسان و تندروهای داخل و خارج که روزی شعار می دادند برجام را آتش می زنند تسلیم شده اند و چاره ای جز پذیرش برجام ندارند گرچه از این پس هم ممکن است شعار بدهند ولی همه می دانند نمایشی بیش نیست. سناریوی فعلی دقیق تر طراحی شده است و احتمال بیشتری دارد به نتیجه دلخواه برسد، آمریکا هم استقبال می کند.
