نرگس محمدی که در مهرماه گذشته، پس از ۸ سال و نیم حبس از زندان آزاد شده بود، به ۲ سال و نیم حبس جدید، ۸۰ ضربه شلاق تعزیری، و پرداخت جزای نقدی محکوم شده. دستگاه قضایی بخش اصلی این حکم را، به خاطر اعتراض خانم محمدی به بدرفتاری شدید ماموران قضایی و امنیتی و افشاگری او علیه مسئولان وقت زندان اوین صادر کرده است.
این فعال حقوق بشر در اسفندماه با انتشار یک ویدیو و بیانیهای مکتوب، به افشاگری علیه مسئولان زندان پرداخت و نسبت به آزار جنسی زندانیان زن در بازداشتگاههای ایران هشدار داد. نایب رئیس کانون مدافعان حقوق بشر در اظهارات خود، از جمله گفت که مسئولان زندان اوین و رئیس وقت زندان غلامرضا رضایی، در هنگام انتقال اجباریش به زندان زنجان در ۳ دی ۹۸، اقدام به لمس نامتعارف و ضرب و جرح وی کرده اند. این زندانی سابق همچنین روایت کرد که به دنبال درگیری فوق و در شرایطی که مجروح بوده، آقای رضایی با بیان اشارات جنسی خاص در صدد آزار او برآمده است.
نرگس محمدی در بخشی از بیانیه خود، در مورد وقایع ۳ دی ۹۸ توضیح داد: “با حمله ناگهانی و شدید ریاست زندان شوکه شدم. در حالیکه ازجمله ایشان عصبانی بودم و فریاد میکشیدم، تذکر دادم که حق نداشتند به من دست بزنند… [اما] با حمله مردان و کشیدن، پرت کردن، با زور بالا کشیدن از پله ها مواجه شدم.” خانم محمدی افزود: “شال و کتم روی زمین افتاده بود و من با بلوز و شلوار بودم. چندین بار در اعتراض به بی حرمتی و تعرض وحمله های مردان و در تقلا برای بیرون رفتن از ساختمان، زمانی که دستانم را با فشار شدید از دستگیره جدا کردند، دستم را محکم به در کوبیدم و شیشه ها شکستند و دستانم مجروح شدند.”
او توضیح داد وقتی فهمیده قصد انتقال به زور او به داخل یک اتومبیل پژو را دارند، روی پاهای خود به صورت چمباتمه نشسته تا نتوانند به راحتی حرکتش بدهند: “ناباورانه رئیس زندان با دو دستشان بدنم را گرفتند و درست حالت پرت کردن یک حیوان به پشت وانت، با سر به داخل پژو پرتاب کردند… من هنوز مقاومت میکردم و نیمی از بدنم بیرون بود. رئیس زندان به وقیحانه ترین و شرم آورترین شکل ممکن پایین بدنم را گرفتند و به داخل ماشین هل دادند و بلافاصله روی پاهایم نشستند.”
این زندانی سابق در ادامه اظهار داشت در داخل ماشین، رئیس وقت زندان اوین به راننده اش دستور داده دو نخ سیگار بیاورد: “آقای رئیس که دهانش لای موهایم و کنار گوشم بود دستور داد که نرگس سیگارها را روشن کن تا سیگار بکشیم. از شدت بغض و خشم دستانم را که خونریزی میکرد به هم فشار میدادم. سکوت کردم. با تحقیر دستور داد که اگر خودت نمیکشی، سیگار من را روشن کن.”
خانم محمدی روایت کرد که بعد از ورود به زندان زنجان به طرح شکایت پرداخته و بعدا مورد معاینه پزشک قانونی قرار گرفته. او با اشاره به گزارش پزشکی قانونی در زندان زنجان افزود: “۲۳ الی ۲۴ مورد آثار کبودی -از گردن و سینه تا ران پای من- که جای دست مردان حکومت جمهوری اسلامی ایران بوده ثبت و ضبط شده.”
نرگس محمدی با اشاره به بی نتیجه ماندن شکایتهای زنان زندانی از موارد مشابه یا حتی بدتر، شهادت داد: “من بارها و بارها چه در سلول های انفرادی و چه در بند عمومی زندان اوین، حتی در بند عادی زنان زندان زنجان، روایت هایی از تعرضهای مردان حکومت جمهوری اسلامی ایران نسبت به زنان را شاهد بوده ام و شنیده ام.” وی هشدار میدهد: “اجازه نمیدهیم این تعرض را شما به نام حکومت، به نام نظم، به نام قانون یا به نام دین علیه ما زنها اعمال بکنید.”
نایب رئیس کانون مدافعان حقوق بشر با انتقاد از اینکه شکایت او از غلامرضا رضایی رئیس سابق زندان اوین مورد رسیدگی قرار نگرفته خاطرنشان کرد: “اما شکایت وزارت اطلاعات آقای روحانی و رئیس زندانِ آقای رئیسی منجر به محاکمهٔ اینجانب شده است.” این فعال حقوق بشر با تصریح بر آنکه “من به دلیل دروغ، نیرنگ، توهین، و تعرض مردان اوین و در اعتراض به دست درازی، حملات و رفتارشان شیشههایِ در و پنجره ساختمان ریاست زندان را شکستم” گفت: “نه چنین نظامی، نه چنین زندانهایی و نه نظم چنین زندانهایی را به رسمیت نمیشناسم.”
لینک زیر، متن کامل گزارشی است که ۹ اسفند ۱۳۹۹، بر مبنای بیانیه و ویدیوی افشاگرانه نرگس محمدی، روایتهای مندرج در کتاب “شکنجه سفید” خانم محمدی از آزار جنسی همبندان او و نیز شهادتهای جداگانه برخی دیگر از زندانیان زن منتشر شده بود:
https://www.bbc.com/persian/iran-features-55379872
@HosseinBastaniChannel
