اینطور که من متوجه شدم خیلی از دوستان آگاه، آگاهانه در این مدت در مسایل «انتخابات» وارد نشدند تا وسیله گرم کردن تنور آن نشوند. این فکر درستی بود و من هم خودم دورادور اوضاع را زیر نظر داشتم!! اما حالا که شورای محترم نگهبان نه فقط تنور بلکه خود کاندیداها را گرم و بلکه، داغ کرده، و کلا دیگر کار از کار گذشته و دنبال کردن آن لطفی ندارد، دیدم بد نیست سری به انتخابات کشور برادر سوریه بزنیم، ببینیم شورای نگهبان آنها چطور مشغول داغ کردن انتخابات است.
بر اساس گزارش دادگاه قانون اساسی سوریه، از پنجاه و یک نفر داوطلب ریاستجمهوری تنها سه نفر تائید صلاحیت شده اند. جناب بشار اسد، عبدالله سلوم معاون سابق حزب سوسیالیست، احمد الراعی رهبر حزب دموکراتیک. در مقام مقایسه، و برای روشن شدن شان و جایگاه این دو نفر نسبت به آقا بشار مثل، میتوان نسبت ضرغامی خودمان با مثلا خامنه ای در نظر گرفت. یعنی ان دو تا تابلو. در رقابت با بشار اسد شانسی نزدیک به زیر صفر دارند. منتها خوب چه کنند که باید این نمایشات مسخره را روی صحنه ببرند. تا مثلا در انظار جهانی خیلی مفتضح نشوند. بهر حال بشریت که عصر حجر و قرون وسطی زندگی نمی کند، ملاحظاتی مطرح هست، این نظامها هم مجبورند بالاخره نمایشی هر چند مضحک و مفلوک هم که شده اجرا کنند.
در همین سوریه که طبق قانون رئیس جمهور باید چهل سال سن داشته باشد برای جا انداختن بشار اسد ۳۱ ساله، قانون، با یک ضرب، سن را به سی سال کاهش داد. همینطور دوره ریاست جمهوری هفت سال بود و یک دور قابل تمدید بود اما باز بخاطر گل روی بشار اسد یک دور دیگر به قانون اضافه شد. حزب بعث دنبال این است که قضیه را مثل پدرش مادام العمر کند برود سراغ کارش. ایشان الان از سال دو هزار رئیس کشور است. البته کشور که چه عرض کنم.
بخاطر درایت همین آقا سوریه به چهار قسمت تجزیه شده است. تازه همان موقع هم که واقعا کشور بود اسد و حزب بعث نماینده فقط بیست درصد جمعیت کشور و محدود به اقلیت علوی می شوند. شباهت این رقم با وضعیت گروه حاکم کشور خودمان نکته ظریف و جالبی است ، طبق همه تخمین ها رقم و عدد درصد پایگاه دسته های حاکم ایران هم همین حدودها است. در هر حال امروز و فردا نتیجه معلوم انتخابات «دموکراتیک » سوریه روشن خواهد شد و بشار اسد، اگر اتفاقی برایش نیفتد هفت سال دیگر آنجاست.
با وجود شباهت های معمول میان این رژیمهای دیکتاتوری و انتخابات و بازی های ان، دو تا تفاوت مهم میان ایران و سوریه وجود دارد .یکی مربوط می شود به ساختار دولت، دیگری ساختار جامعه. حکومت اسلامی، هم اسلامی است و هم نظام ولایت فقیه دارد که برای شما آشنا ست. سوریه یک دیکتاتوری سکولار است، از این لحاظ یک نمره از ما جلو تر است. اما جامعه سوریه یک جامعه طایفه ای است که هنوز پشت دروازه دولت ملت گیر کرده است. شبیه کشور عراق، یا لبنان. اما ایران از لحاظ تکامل اجتماعی و اقتصادی یک ملت _ دولت پیشرفته تر است.
