انتخابات ۱۴۰۰ و تغییر استراتژیک رژیم اسلامی در ایران، داریوش بی‌نیاز

تاکنون استراتژی رژیم اسلامی بر نظریۀ بازدارندگی (Abschreckungstheorie) که بر جهان دوقطبی گذشته چیره بود قرار داشت و بر اساس آن عمل هم می‌کرد. رژیم اسلامی برای اجرای این سیاست در جهت تولید بمب اتمی [مانند کره شمالی] و به ویژه انواع گوناگون موشک آغاز به کار کرد. از سوی دیگر برای تکمیل این سیاست [سیاست بازدارندگی] به تاکتیک جذب و تغذیه تسلیحاتی گروه‌های تروریستی نزدیک به خود پرداخت [سوریه، حزب‌الله، حوثی‌ها و …] که به این «عمق استراتژی» خود لقب دادند.

انتصابِ بی‌پرده رئیس جمهور آینده عملاً یک خودکشی سیاسی است، زیرا پیش از این نمایش «اقتدار» انتصابی در داخل به جهانیان نیز با صراحت تفسیر ناپذیر اعلام شد که رژیم اسلامی تاکنون تروریست‌های فلسطینی، حوثی‌ها و اسد و طالبان را مسلح می‌کرده ولی از حالا به بعد دیگر ضرورتی ندارد که برای آنها موشک و تسلیحات ارسال کند بلکه تمامی مقدمات را فراهم کرده‌اند تا خود این تروریست‌ها به تنهایی بتوانند «نه تنها ماهیگیری کنند بلکه بتوانند قلاب ماهی هم بسازنند». این یعنی اعلام جنگ به جهان!

اگر این بار هم دموکرات‌های آمریکا مانند اوباما در سال ۱۶/۲۰۱۵ به دادِ آنها نرسند [طبق بسیاری از محاسبات نسبتاً دقیق رژیم اسلام می‌بایست سال ۲۰۱۶ فرو می‌پاشید] شاید بتوان گفت که حکومت رئیسی کوتاه‌ترین حکومت‌ اسلامی در ایران اسلامی خواهد بود: یک فروپاشی (Implosion) و نه انفجار.

برگرفته از فیسبوک نویسنده

«مقالات و دیدگاه های مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.»