نظرسنجی انتخاباتی در مورد تعداد شرکت کنندگان و رای کاندیداها در ایران همانگونه که انتخابات های قبلی نشان داده است [و بر خلاف جوامع غربی] کاملا بی اعتبار است و نباید توجه چندانی به آنها داشت.
فرهاد قنبری
دلایل اصلی بی اعتباری نظرسنجی های انتخاباتی در ایران:
۱- محافظه کاری مردم ایران: همه کم و بیش افرادی را می شناسیم که در اندرونی چنان سخن می گویند که آدم نگران می شود و نصیحتشان می کند که کمی محافظه کار باشند و خدای ناکرده زبان سرخ سر سبزشان را بر باد ندهد، اما همین آدم صبح فردا نشده میبینی که در کمال آرامش پیرهن یقه آخوندی و دو سایز بزرگ روی شلوار را پوشیده و تسبیحی در دست و ذکر گویان راهی محل کار می شود و آنجا هم در صف اول نماز جماعت ایستاده و چنان شعار مرگ بر منافق سر می دهد که آدم تصور می کند همین ساعتی پیش از جبهه های سوریه و جنوب لبنان برگشته است. اصولا به رای و نظرسنجی چنین افرادی که در خانه بی دین و ضد نظام و براندازند و در محل کار در حال تار و مار کردن ضدانقلاب، نباید وقع چندانی نهاد.
۳- تصمیم گیری های هیجانی: عده ای که تعدادشان هم کم نیست کل چهار سال به کسانی که می خواهند در انتخابات شرکت کرده و رای بدهند بد و بیراه می گویند اما خود در لحظه آخر تغییر عقیده داده و پای ثابت حضور پای صندوق هستند. به نظر این افراد هم تا ساعات پایانی انتخابات نباید توجه چندانی نمود.
در کل مجموعه این عوامل و عواملی از این قبیل باعث می شود که نظرسنجی های انتخاباتی در ایران جز گمراه کردن نامزدهای انتخابات و فعالین سیاسی از ارزش و اعتبار چندانی برخوردار نباشد.
