شعار ” رای بی رای ” که امروز از جای جای ایران به گوش می رسد ، در واکنش به فقر، فلاکت، فساد، بیکاری ، تبعیض ، سرکوب ، کشتار، اختلاس های نجومی ، گسترش تروریسم و نا امنی در تمامی عرصه ها، همه جا طنین افکن شده است. لذا این شعار یک شعار ذهنی و انتزاعی نیست، مردم ایران در جستجوی راهی برای نجات از جهنم جمهوری اسلامی آن را کم خطر ترین راه جهت بیان اعتراضات همه جانبه خود می دانند. البته رسانه های غیر قابل کنترل در فضای مجازی ، در گسترش این موج اعتراضی بسیار موثر بوده و هستند.
هم اکنون دریایی از استعداد های هنری مردم ایران از طریق شعر، سرود ، فیلم و طنز ، عکس ، پوستر و شعار به نمایش گذاشته شده و شوی انتخاباتی ۱۴۰۰ را تبدیل به رفراندم” نه به جمهوری اسلامی ” کرده است.
همین امر لرزه بر اندام رژیم ضد مردمی جمهوری اسلامی و رهبر نالایق ، متوهم و دروغگوی آن انداخت تا پا به میدان بگذارد و پشت سر هم فتوا صادر کند . اوج استیصال و درماندگی را در این بیان خامنه ای می بینیم که میگوید ” ما در شرایط کنونی نیازمند انتخابات و شرکت فعال در آن هستیم، شاید در آینده چنین نیازی نباشد. بر اساس این گفته خامنه ای ، چنین به نظر میرسد که شاید این انتخابات آخرین انتخابات رژیم باشد و تبدیل جمهوری اسلامی به حکومت اسلامی ، در صورت ادامه حیات رژیم ( که البته امکان پذیر نیست) دیگر نیازی به انتخابات ولو نمایشی نیز نیست.
اما مردم پشیزی به این فتوا ها و تهدیدها و چهره ” اسلامی” رژیم که معادل ، بربریت ، بدویت ، جهالت ، کینه توزی و ترویج حماقت و خرافات هست ، ارزش قائل نیستند.. مردم ایران در داخل کشور عزم خودرا جزم کرده اند و خواهان تحریم همه جانبه این انتخابات فرمایشی و سرنگونی این نظام جهنمی هستند و رویای حکومت اسلامی را برای خامنه ای تبدیل به کابوسی وحشتناک خواهند کرد.
نمونه های بارز این رویاروئی را در پیام مادران داغدار با طرح شعار رای بی رای ، نه به جمهوری اسلامی و رای ما سرنگونی است از یکسو و اعتراضات کارگران، زحمتکشان و از جمله بازنشستگان میبینیم که در کف خیابان شعار دادند:
* ما دیگه رای نمیدیم از بس دروغ شنیدیم ”
و با قاطعیت می توان گفت که رژیم جمهوری اسلامی در عمر ۴۳ ساله خود هر گز با چنین بن بستی مواجه نشده است.
البته این تنها هسته سخت و ضد انسانی رژیم نیست که به چنین مخمصه ای گرفتار شده بلکه ، استمرار طلبان نیز که با تکیه به رانت های نجومی و سرمایه های غارت شده عمومی ، مردم را جای آب به سراب کشاندند و عمر رژیم را به بهای قربانی شدن ده ها هزار جوان ایرانی و چپاول اموال عمومی وغارت دسترنج میلیون ها نفز از کارگر و معلم و پرستار و بازنشسته ، طولانی کردند ، نیز در تنگنایی نفس گیر گرفتار شده اند .
مردم ایران منتظرند که چهره های شرمگین، سرخ شده و تماشایی “عبا شکلاتی ها” را در پای صندوق های رای ببینند. آزمون بزرگی هست و از آن گریزی نیست. و همه دوربین های تلفن های موبایل میلیون ها جوان ایرانی در داخل کشور که آینده شان توسط این جنایتکاران به بازی گرفته شده ، چهره های آنان را نشانه گرفته اند.
هموطنان: مردم ایران در داخل کشور مطمئنا هر گونه تلاش رژیم برای مشروعیت بخشیدن به این مضحکه انتخاباتی را نقش برآب خواهند ساخت.
به همین خاطر رژیم جمهوری اسلامی روی مزدوران خود در خارج از کشور حساب باز کرده است ، یعنی آنانیکه در شرایط سخت داخل ایران نیستند و با تکیه بر رانت های رژیم از زندگی لاکچری و پر ریخت و پاشی در خارج از ایران برخوردارند. مزدورانی که با عنوان ” مدافع حقوق بشر” در صفوف اپوزیسیون خزیده اند، در حالی که وظیفه ای به جز ” پایمال کردن حقوق بشر” در ایران ندارند امروز جسورانه تر از همپالگی هایشان در داخل ایران به دفاع از رژیم بر خاسته اند . لذا فرصتی برای مبارزین خارج از کشور هست که در روز ۲۸ خرداد با قرق کردن سفارت خانه های رژیم در خارج از کشور، چهره مزدوران صادراتی رژیم را شناسائی کنند، زیرا با اجتماعی شدن تحریم، در این نمایش انتخاباتی ، آنانی رای خواهند داد که یا مزدورند یا رانت خوار.
با شعار رای بی رای و نه به تمامیت رژیم جمهوری اسلامی و همچنین با عدم مشارکت فعال در این انتخابات نمایشی ، عملا این انتصابات را تبدیل به رفراندم ” نه به جمهوری اسلامی” نماییم.
شورای آزادیخواهان سوسیالیست ۲۴ خرداد ۱۴۰۰
