چگونه اعتصاب کنیم و پیروز شویم؟ ترجمه بردیا موسوی

ترجمه‌ی چکیده‌ای از کتابچه‌ی Labor Notes که از سال ۱۹۷۹ به عنوان یک سازمان و رسانه، صدای جنبش‌های فعال صنفی در ایالات متحده بوده است.

ترجمه از بردیا موسوی

چرا اعتصاب مهم است؟ اعتصابات در جایی است که قدرت ما در آن جا قرار دارد. بدون یک اعتصاب قدرتمند ما کارگران باید چشم‌ به عطوفت کارفرمایان داشته باشیم. یک بار خبرنگاری از ویلی ساتون، پرسید: چرا از بانک‌ها سرقت می‌کنید؟ سارق بدنام پاسخ داد: چون پول آن جاست! چرا اعتصاب می‌کنیم؟ چون آن جا جایی است که قدرت ما در آن جاست. این ما هستیم که تعیین می‌کنیم که کار خود را به کسی بدهیم یا آن را از کسی پس بگیریم. اعتصابات قدرتمندترین ابزار در جعبه ابزار ما کارگران است. قدرت ما نه فقط برای خواستن چیزی از کارفرما بلکه حتی گاهی برای مجبور کردن کارفرمایان به پذیرفتن چیزی است که ما انتظار داریم. کلمه کلیدی زور است. اعتصاب یک حرکت اعتراضی نمادین نیست. اعتصابات دقیقا به این دلیل کارساز هستند که ما آن صورت موجه که مسوولین به عنوان یک وضعیت خوب در رسانه‌ها معرفی می‌کنند از آنها دریغ می‌کنیم.

اعتراض خوب یک تمرین قدرت محسوب می‌شود نه یک نوع اغتشاش بی‌نظم و بی‌هدف. چیزی وجود دارد که شما می‌خواهید و یک تصمیم گیرنده می‌تواند آن را به شما بدهد اما نمی‌خواهد. نکته یک اعتصاب در این است که شرایط را برای نه گفتن تصمیم گیرندگان به خواسته شما سخت‌تر کند و شرایط آسانی ایجاد کند که درد را متوقف کنند تا به خواسته شما آری بگویند. برای کارفرمایان بخش خصوصی اصلی ترین هدف اعتصاب، آسیب رساندن به منافع آنها یا مجراهای دریافت سود است. درباره کارفرمایان دولتی این موضوع می‌تواند به معنای اختلال در عملکرد خدمات عمومی و در نهایت ایجاد یک بحران سیاسی تعریف شود که اقلیت در قدرت را وادار به پاسخگویی نماید. این یک اقدام بنیادی است که با ارزیابی دقیق همه اشکال اعمال قدرت و استفاده از اهرم‌ها اتحادیه می‌تواند همبستگی خود را عمیق تر کند تا دچار انسداد نشود. اتحادیه تنها به همبستگی داخلی خود تکیه می‌کند تا در برابر ارعاب، اتحاد خود را حفظ کند. بهترین سازماندهی‌ها را اگر نتوانید با یک برنامه ریزی جامع و کامل پیش ببرید ممکن است نتوانید کارفرمایان خو را جابجا کنید. این یک تحلیل کامل است که اقدامات کارگران و حامیان آنها با فشاری که ایجاد می‌کنند چگونه تصمیم گیرندگان را با فشار کافی به عقب برانند.

۱- اهرم‌های فشار خود را تحلیل کنید

برای آسیب رسانی به سود در شرکت های خصوصی، اتحادیه کارگران باید تولید و توزیع کالا و خدمات را متوقف کند. باید این اطمینان را پیدا کنیم که همه افراد یک اتحادیه از کار خود دست کشیده‌اند و هیچ کس دیگری نیز آن کارها را انجام نمی‌دهد. (مترجم: در شرکت‌های پیمانی صنایع نفت و انرژی که کارگران آن در زمان نگارش این سطرها در اعتصاب به سر می‌برند با شرکت‌هایی هم روبرو هستیم که تمام بخش‌های آن به اعتصابات سراسری نپیوسته‌اند.) ممکن است حتی ایستادن جدی بر خط آغاز، کافی نباشد. چیزهایی درباره چاره اندیشی و مسدود کردن ورودی‌ها. یافتن راهی برای ممانعت از ورود و چایگزینی نیروهای جدید در بخش‌های کاری، جلوگیری از توزیع قطعات و تدارکات در این بخش، یا این پرسش که چگونه می‌توان از فروش کالا یا خدمات شرکتی که در آن هستیم جلوگیری کنیم؟ فراخوانی از تحریم های ثانویه که شامل تامین کنندگان و متحدان کارفرما نیز می‌تواند در نظر بگیرد. کارفرماها در بخش‌های عمومی و دولتی در طی دوران اعتصاب، بیشتر پس‌انداز می‌کنند. در حالی که دائما مالیات می‌گیرند و حقوقی پرداخت نمی‌کنند. بنابراین از آنجایی که احتمالن اعتصاب ممکن است به آنها آسیب مالی وارد نکند باید به اهرم‌های فشار دیگری فکر کرد. در این موارد اعتصاب باید یکی از ابزارهای همبستگی باشد که فشار غیرقابل تحملی را به تصمیم گیرندگان وارد کند.

۲- افکار عمومی غالب یا حمایت‌گر

در اعتصابات از بخش‌های دولتی و خصوصی به یک برنامه برای جلب نظر افکار عمومی که غالب و حمایت‌گر باشند و همین طور واداشتن متحدان خود به اقدامات جدی بیشتر در این رابطه نیاز دارید. به عنوان مثال در اعتصاب معلمان، قرارگرفتن والدین در کنار شما بسیار مهم است. ناراحتی آنها در کنار شما همان چیزی است که بحران سیاسی مد نظر شما را می‌تواند تولید کند. البته به شرطی که آنها منطقه¬-دولت را سرزنش کنند و مقصر وضعیت بدانند نه اتحادیه را. (مترجم: مسائل فرهنگی غالب در همبستگی افکار عمومی درباره جامعه ایران و آمریکا ممکن است مقدار زیادی متفاوت باشد که البته باید مصداق‌های مرتبط و بومی را در این رابطه بازیابی کرد.) در موارد اعتصابات مربوط به خرده فروشی ها اهرم شما میزان فروش محصولی است که کارفرمای شما از دست می‌دهد. به دنبال سایر نقاط فشاری باشید که روی روابط مشتریان، مردم و تامین کنندگان با کارفرمای شما و همچنین اجرای مقررات دولتی را نقض کند. کلینیک‌های بهداشت و روان کایزر در کالیفرنیا بارها اعتصاب کرده‌اند و خواستار زمان انتظار کوتاه‌تر برای بیماران و رفع کمبودهای مزمن شده‌اند. اتحادیه آنها سندی رسمی را منتشر کرد که نشان می‌داد که کایزر چگونه قوانین ایالتی را نقض کرده است. آنها با پیش بردن این ادعاها به مراکز قضایی جریمه ۴ میلیون دلاری را برای کایزر رقم زدند.

۳- حریف خود را ارزیابی کنید

اتحادیه باید به جایگاه خود در میان کارفرمایان و فضای تجاری آنان نگاه جدی بیاندازد. از تاکتیک های هوشمندانه‌ای استفاده کند تا بتواند از تمام مزیت‌های آن بهره مند شود. شرایط اقتصادی کارفرمای شما چگونه است؟ اگر ادعا کند که بودجه او کافی نیست پاسخ شما چه خواهد بود؟ اگر آن شرکت بخشی از یک نهاد یا سازمان بزرگ‌تر باشد اعتصاب شما چه تاثیری روی سود کل آن یا ادامه فعالیت آن خواهد داشت؟ کدام بخش‌های دیگر از اجزای کارفرمای حقوقی شما دارای اتحادیه هستند و آیا با آن‌ها ارتباط دارید؟ اگر توانایی شما در آسیب رساندن به سود کارفرما پایین است آیا منابع دیگری برای جبران دارید؟ نیاز است کدام یک از تصمیم گیرندگان را بترسانید؟ محلی، ملی، بین المللی یا دولتی؟ به عبارت بهتر چه کسی قدرت دارد که آن چه را که می‌خواهید به شما بدهد؟ پاسخ هرگز به سادگی نام یک کمپانی نیست، ممکن است یک مدیرعامل باشد که دفتر و مکان مشخصی دارد یا جمع تصمیم گیر بزرگتر. در برابر فشارهایی که به مشتریان و تامین کنندگان کارفرما می‌آورید آنها چقدر آسیب پذیر هستند؟ سوابق کارفرما در موارد مربوط به ایمنی، محیط زیست و اذیت و آزار چیست؟ پاسخ به این سئوالات مسلما به تحقیق نیاز دارد. گاهی و در بعضی اتحادیه‌ها دپارتمان تحقیق وجود دارد. آنها را در نظر بگیرید. اتحادیه شما ممکن است شامل اعضایی باشد که صنعت شما را دنبال کرده‌اند و می‌دانند که چگونه باید این شناسایی را تکمیل کرد.

۴- نکات قابل ارزیابی را شناسایی کنید

اقتصاد جهانی به کالاهایی که به طور یک پارچه از اقیانوس‌ها و مرزها عبور می‌کند وابسته است. کارخانه‌ها و خرده فروش‌ها موجودی خود را برای هفته‌ها در انبارهای خود ذخیره نمی‌کنند. اما روی اصل تحویل به موقع قطعات و کالاها حساب باز می‌کنند. قطعاتی که برای تحویل آنها از انبارهای سیار شامل کشتی‌ها، حیاط های ترمینال‌ها و کامیون ها استفاده می‌شود و به حساب می‌آیند. این یک کنایه است که وقتی کارفرما عبارت تحویل به موقع را اعلام می‌کند که اگر این سیستم خوب کار کند باعث افزایش سود نیز خواهد شد. چون حتی سیستم های محدود و بدون خطا هم می‌توانند به گروه کوچکی از کارگران قدرت زیادی ببخشند. اعتصاب آنها در ارتباط با کل زنجیره تولید و خدمات می‌تواند سیستم بزرگ تری را متوقف کند. این موضوع برای کارگران تامین کننده قطعات و تدارکات است که تحویل به موقع درباره گروه آنان صدق می‌کند. آیا بخشی که در آن کار می‌کنید بخشی از سیستمی است که به اجزای دیگر وابسته است و به راحتی کار می‌کند؟ گلوگاه شما دقیقا کدام بخش کمپانی شماست؟ آیا آنها از قدرت خود آگاه هستند؟ آیا اتحادیه تلاش خاصی را برای تعیین رهبرانی در آن قسمت‌ها کرده است؟

۵- زمان‌بندی مناسب را در نظر بگیرید.

رییس‌ها به کارگران نیاز دارند اما گاهی اوقات بیشتر از دیگران به ما (روسای اتحادیه) نیاز دارند. یک اتحادیه هوشمند زمان پایان کار خود را در اوج مدیریت کارها اعلام می‌کند یا می‌تواند اعتصابی ناعادلانه را در زمان مطلوب انجام دهد. اگر فصل تولید مشخصی وجود ندارد آیا زمانی وجود دارد که باعث ایجاد شرمساری شود؟ مثل بازدیدهای بزرگ از مراکز تولیدی که از پیش برنامه ریزی می‌شوند!؟ کارگران کارخانه تقطیر بوربون درست زمانی برای اعتصاب آماده شدند که کارفرمایان و صنعت آنان برای خوش آمدگویی به هزاران گردشگر در جشنواره سالانه کنتاکی آماده می‌شدند.

«مقالات و دیدگاه های مندرج در سایت شورای مدیریت گذار نظر نویسندگان آن است. شورای مدیریت گذار دیدگاه ها و مواضع خود را از طریق اعلامیه ها و اسناد خود منتشر می کند.»