مصاحبه اقتصاد پویا با فرانک چالاک، کارشناس مسایل اجتماعی
براساس سلسله مراتب هرم مازلو و نیازهای انسان راه رشد را طی می کنند. اولین مرتبه ی این هرم نیازهای زنده ماندن و طبیعی هر انسان که خوراک و پوشاک و مسکن می شود که در این چند دهه اخیر به آن توجهی نشده است که از نظر بنده این بی توجهی عمدی می باشد.
آدم ها را نمی توان در سطح اولیه نگاه داشت چرا که انسان ها برای برطرف شدن نیازهای اولیه مجبور به انجام برخی کارها خواهند بود. اما در کشور ما انسان ها در همان سطوح اولیه نگاه داشته شده اند. با توجه به شرایط اقتصادی کنونی جامعه و سیاسیونی که در قدرت بودند نشان دادند که قصد دارند تا مردم در همان سطح نگاه دارند و نگذارند مردم رشد و تعالی داشته باشند.
در حال حاضر اکثر جوانان دانشجو هستند و دانشگاه معبری برای عبور آن ها شده است که در آن درس می خوانند اما بدون اینکه آینده شغلی داشته باشند و تعداد این فارغ تحصیلان روز به روز بیشتر نیز می شود البته ما زحمتکشانی را نیز داریم که تحصیلات عالیه ندارند و آن ها را نیز نباید نادیده بگیریم در شرایط امروزه مردم به دنبال سرپناه و برآورده کردن نیازهای اولیه خود هستند و این افرادی که نمی توانند نیازهای اولیه خود را برآورده کننده در جامعه سرخورده می شوند به هر حال تا زمانی که مشکل تامین نیازهای اولیه وجود دارد این مشکلات نیز همواره ادامه دار خواهد بود.
سیاست های کلی کشور سیاستی است که توسعه در آن وجود ندارد و تاکنون از توسعه فقط حرف زدن را انجام داده اند یا نهایت دو تا سد را افتتاح کرده اند که این سدها هم باعث شده تا محیط زیست نابود شود در مورد صنایع هم صحبت ها با واقعیت زمین تا آسمان فرق دارد و وقتی آمار و ارقام موجود را نگاه می کنیم، می بینم مواد اولیه وارداتی با قیمت بالا، دست تولید کننده می رسد و از این رو قیمت کالا نیز افزایش پیدا می کند. با تورم روز به افزایش قدرت خرید مردم نیز روند کاهشی پیدا کرده و صنعت هم رو به خاموش شدن است. مشکل اصلی جامعه امروز ما مشکل بر سر فروش نفت است چرا که ما در تولیدفراورده های نفتی با مشکل رو به رو هستیم و نفت را خام می فروشیم و فراورده نفتی دریافت می کنیم. در این میان برخی ها هم بر این فکر هستند که نفت ارث پدریشان است در صورتی که این نفت برای مردم و آیندگان است.
در صنایع که کار برای کارگر وجود ندارد و تکنولوژی ها نیز قدیمی است. مشاغل دستفروش که همچنان به کار خود ادامه می دهند تا یک لقمه نان تهیه کنند اما کارمندان بخش خصوصی، از روزی که کرونا وارد کشور شد روز به روز تعداد کارمندان بیکار نیز افزایش پیدا کرد. البته کارمندان دولتی سرجای خود مانده اند این بخش خصوصی است که تعدیل نیرو می کند.
مسائل اجتماعی بر روی آدم ها به خصوص جوانان تاثیر گذاشته است و آن ها را جامعه به این روز انداخته از طرفی زندان ها برای این افراد مناسب نیست به جای اینکه زندان ها جایی برای آموزش باشد جایی برای آموزش حرفه ای شدن در سرقت است وقتی افراد از زندان آزاد می شوند و می بینند جامعه تغییری نکرده از و اوضاع بدتر شده که بهتر نشده است و دوباره شروع می کند به انجام کارهای خلاف و این چرخه معیوب ادامه دارد.
کشور نیاز به یک جراحی در سطح کل اقتصادی است و دوم اینکه باید روابط ما در منطقه و خارج از منطقه به حالت نرمال دربیاید تا سرمایه گذاری در کشور صورت گیرد.
سرمایه گذاری در بخش صنایعی که نیاز به نیروی انسانی داشته باشد تا مشکلات بیکاری برطرف شود در نهایت باید نگاه جامعه در برابر افرادی که برای اولین بار سرقت کرده اند تغییر کند. چرا که این افراد نیز مجبور به این کار شده اند در غیر این صورت که به سمت دزدی نمی روند برای تامین نیازهای اولیه دست به این کار زده اند این مشکلات طی روندی بیش از ۳۰ سال به وجود آمده است و نباید توقع داشت که یک ساله این مشکلات برطرف شوند. برای برطرف شدن مشکلات زمان طولانی لازم است چرا که بعداز جنگ ایران به سمت توسعه پیش نرفته است.
@FaranakChalak
