از ذوق زدگی اصحاب هسته سخت قدرت به خاطر ظهور مجدد طالبان نباید تعجب کرد . طبق معمول ساده لوحانه ، غیر عقلانی و وقیحانه عمل کرده اند . همانگونه که سال ها پیش ادعا کرده بودند آمریکا با هزینه زیاد عراق و افغانستان را آزاد کرد و بعد دودستی تقدیم ما (یعنی جمهوری اسلامی ایران) کرد .
ساده دلی برادران حزب الله در این بود که استقلال دول نامبرده در دوران استیلا نظامی ارتش آمریکا بر خاکشان را نشانه ضعف آمریکا قلمداد کرده بودند در حالی که حسن روابط همجواری دولت های افغانستان و عراق با ایران به دلیل تصمیم بزرگ ترین ابرقدرت جهان برای پرهیز از اعمال سیاست های دست نشاندگی و استعمار به سبک نیم قرن پیش بود.
بی دلیل نبود که پس از مدتی با اعمال تحریم های کمر شکن ترامپ به خوبی شاهد بودیم که کشورهای به ظاهر متحد با حکومت ایران چگونه پیوند برادری را گسستند و منافع ملی خود را در تحکیم روابط با آمریکا دیدند.
استراتژیست نمایان هسته سخت قدرت خروج آمریکا را به نشانه شکست دولت آمریکا قلمداد کرده و یک بار دیگر همچون گذشته ساده دلانه به مذاکرات صلح و آشتی با بازماندگان ملا عمر دل خوش کرده اند . این در حالی است که طالبان با کشورهای مختلف از جمله آمریکا ، روسیه ، چین و ایران مذاکره کرده است . قضاوت در مورد این که برگ برنده دست کدام یک از این کشورهاست بسیار زود هنگام است.
آمریکا بارها به صراحت اعلام کرده است که برای امنیت ملی خود به افغانستان حمله کرده ، برای امنیت ملی خود در آنجا مانده است و با توجه به تغییر آرایش قوای سیاسی در سطح جهان باز هم به خاطر امنیت ملی خود افغانستان را ترک کرده است.
مطمئنا آمریکا بعد از مایوس شدن از ایجاد حکومت دموکراتیک و ارتش متحد مرکزی پایدار در افغانستان باز هم برای حفظ امنیت ملی خود تدابیر لازم را اندیشیده است.
خام اندیشی است اگر فکر کنیم آمریکایی ها از امکانات و مهارت های امنیتی ، اطلاعاتی همچون پیشرفته ترین ابزارهای شنود و ردگیری و نفوذ جاسوسان زبده در میان طالبان برای مهار خطرات احتمالی آینده طالبان بهره نبرده باشد.
علاوه بر این با توجه به وجود معادن ارزشمند لیتیوم و سنگ های قیمتی افغانستان نمی توان پذیرفت که آمریکایی ها بی حساب و کتاب منطقه را ترک کرده باشند .
بنابر این جا دارد استراتژیست نماهای هسته سخت قدرت از خود بپرسند “به راستی آیا طالبان با ماست یا با آنها ؟”باید ببینیم ماه عسل هسته سخت قدرت در ایران با طالبان تا کی ادامه می یابد و آیا سرانجام این زفاف خونین به طلاقی رسوا منجر می شود یا خیر …
