آن ها عملا جنگ و درگیری نظامی را با مقاومت پنجشیر شروع کرده اند. نیروهای طالب با ادوات جنگی خود و همچنین تجهیزات ارتش از هم پاشیده افغانستان و باقی مانده از نظامیان آمریکایی دره پنجشیر را محاصره نموده اند.
تنها چهار روز قبل در مذاکرات صلح چاریکا، طرفین تعهد کردند که تا پایان مذاکرات به مواضع یکدیگر تعدی نکنند اما در همین حال اینترنت و تلفن پنجشیر را قطع نموده و طی چند روز گذشته از چند موضع پنجشیر را آماج حملات خود قرار دادند.
طالبان در پوشش حمایت های کلامی و لفاظی های سخنورانه در مورد حقوق زنان، آن ها را خانه نشین و به حقوق انان تجاوز می کنند، در پوشش حمایت از صلح و آرامش، به دنبال فتح سرزمین با جنگ و خونریزی هستند، در پوشش ایجاد امنیت، به وحشت پراکنی و ترور دست می زنند. در پوشش حمایت از رسانه های آزاد، به ترور و قتل عام فعالین مطبوعاتی می پردازند. آن ها زمانی که در دوحه قطر در پشت میز مذاکره با دولت افغانستان بودند، همزمان در کابل به ترور فعالین جامعه مدنی و پیش روی در خاک افغانستان ادامه دادند. بلی طالب تغییر کرده است، طالب حلیه گر و فریب کار شده است و این تاکتیک علاوه بر تمام آن صفات ضد بشری پیشین اوست.
روزی احمد کسروی در خصوص جنبش دوم مشروطه و مقاومت ستارخان و باقرخان گفته بود: از ایران، فقط تبریز مانده است و از تبریز، کوی امیرخیز و از کوی امیر خیز فقط یک کوچه که ستارخان در آن می جنگید اما آن کوچه تبدیل به کوی و کوی تبدیل به شهر و شهر تبدیل به کشور شد. این در حالیکه بود که در زیر پوست جامعه ان روز ایران، اکثریت مطلق مردم خواستار پیروزی مشروطه بودند.
امروز از افغانستان تنها ولایت کوچک پنجشیر تسلیم نشده است و در حالیکه اکثریت جامعه افغانستان با حکومت متحجر طالبان مخالف و خواستار آزادی و امنیت است و به آتش زیر خاکستر می ماند، و همانطور که ولایت ها و ولسوالی ها یکی پس از دیگری تسلیم طالبان شدند، می تواند ورق برگردد و با وجود هسته های متشکل و غیر متشکل پراکنده در جای جای افغانستان، یکی پس از دیگری طالبان را هزیمت داده از بیشتر نقاط کشور بیرون کنند.
