“دادههای مرکز آمار ایران نشان میدهد که سرقت از اماکن عمومی و خصوصی در کشور، طی سالهای گذشته به بالاترین حد خود در دو دهه گذشته رسیده است.
به گفته رئیس پلیس تهران، بیش از ۵۰ درصد دستگیرشدگان برای بار اول مرتکب جرم شده بودند. در سال گذشته نیز یک فرمانده ارشد پلیس اعلام کرده آمار سرقت نسبت به سال گذشته ۳۰ درصد افزایش یافته است.”
از قدیم گفته اند: “رنگ رخسار حکایت از سرّ درون دارد “. ناهنجاریهای اجتماعی بازتاب وضعیت درون جامعه ای ملتهب و تحت فشاراست.
زمانی که فقر و فلاکت گسترش یابد، زمانی که بیکاری و تنگناهای اقتصادی فشارهای غیرقابل تحملی را بر زندگی تحمیل کند، باید منتظر هر اقدام فردی و اجتماعی برای خروج از این وضعیت باشیم و از هر منفذی، حادثه ای برای فروکش کردن فشارهای ناشی از این مصائب صورت گیرد.
نمیتوان درِ دیگِ جوشانِ اجتماعی را پلمب کرد و منتظر اتفاقی نبود. واکنش طبیعی و قابل پیش بینی، فوران آسیب هائی ست که راهی برای برون رفت از این فلاکت بیابد.
کنترل های پلیسی ، هشدارهای بی تاثیر و افزایش قرارگاه ها هم نمیتواند از بازتولید واکنش های ریز و درشت اجتماعی جلوگیری کند.
این جامعه سرکش آرام نمیگیرد و ناهنجاریهای اجتماعی فروکش نمیکند تا زمانیکه رفاه و آزادی، جایگزین فقر و فلاکت و فشارهای معیشتی شود.
برای ایجاد یک زندگی امن ، راحت و بی دغدغه و رهائی انسان برای رشد و شکوفائی اش راهی جز تغییرات اساسی در بنیان های اقتصادی،اجتماعی و سیاسی برای یک زندگی مرفه و آزاد وجود ندارد.
«شورای بازنشستگان ایران»
