ملت شریف ایران،
متاسفانه بیش از چهل سال سکوت و شکیبایی ما در مقابل زورگویی و تحجر فکری ، غارت و چپاول منابع و سرمایه کشورمان نتیجه اش فلاکت و پریشانی و درماندگی امروز است .
روزگاری پدران و مادران ما بدون فکر و با هیجان باعث استیلای این نابخردان وطن فروش بر کشوری شدند که از ثروت و نعمت خدادای و از شعور و شرافت مردمش افسانه ها میگفتند.
چهل و یکسال است که اخلاق و فرهنگ و همبستگی ملی ما نیز مانند اقتصاد و استقلال وازادی خرد شد و در حال فروپاشی است و
آنان که در زیر این آوار سهمگین فلاکت و فقر مدفون میشوند فرزندانمان هستند تا نکبت زادگان بر تلی از حرت و ناامیدی و خشم آنها بایستند و احساس برتری و پیروزی کنند در مملکتی که آب و خاک و هوا را میفروشند، بیماری و آشفتگی بیداد میکند.
به چه امیدی سکوت کرده ایم؟
صبح تا شب برای لقمه ای نان جان کندن و در آخر شرمنده خانواده بودن فداکاری نیست اینها به جایی ما را خواهند رساند که برای یک لحظه نفس کشیدن همین هوای مسموم دروغ بگویم نان همدیگر را بُبریم ریاکاری کنیم و به تماشای مرگ همدیگر و عزیزانمان عادت کنیم
بخود باییم دیگر بس است. بیایید بیش از این گناه پدرانمان را تکرار نکنیم
اگر نمیخواهیم فرزندانمان در فلاکت وفقر وبی هویتی و بیماری زنده بمانند و هیچگاه معنی زندگی را ندانند اگر نمیخواهیم برایشان مردن به ز ماندن باشد …باید به وظیفه خود عمل کنیم.
منتظر نباشیم آنها تاوان گناه ما و پدرانمان را بدهند.آنها قربانی ضعف و ترس مابشوند چه اینگونه بمانند چه برای تغییرش بمیرند ما مسئول و گناهکاریم ….
این فریاد دادخواهی و استمداد فرزندانمان است که از همه جا برخاسته شک نکنید که این نسل حقارت ما را ادامه نمیدهد .
مراقب باشیم برسر زندگی فرزندانمان دچار تردید نشویم …اجازه ندهیم گلوله های داغ جواب آزادی و عدالتخواهی آنها باشد
اگر نمیخواهیم فرزندانمان در فقر و فلاکت وبی هویتی ادامه دهند …اگر نمیخواهید هر روز برای به دنیا آمدنشان ما را نفرین کنند و بخاطر این انتخاب بی غیرت بخوانند .اشتباهمان را بپذیریم و وظیفه تغییر این حکومت را پدران مادران و بعهده بگیریم .و ساختن آینده را به تلاش و همت خودشان وابگذاریم.
از اکنون شعار ندهیم از خون جوانان وطن لاله دمیده. اگر امروز پدر ومادر نوید افکاریها و پویا بختیاری ها و….هر لحظه برایشان عذاب و زجر است فردا برای من و شما هست.
دیگر بس است؛ باید یکبار برای همیشه طومار این غاصبان را ما بزرگترها درهم بپیچیم ، در صف جلوی مبارزات بایستیم وجودمان را سپر جان فرزندانمان کنیم.
