باید کابوس «دادخواهی» بر سر نیروهای سرکوب سنگینی کند، رضا علیجانی

گفتگوی رضا علیجانی با ایران اینترنشنال

برای مای ناآشنا با دادگاه‌های عادلانه، ریتم دادگاه مردمی آبان کند و حوصله‌بر می‌نماید. اما این دادگاه یک کلاس آموزشی برای ماست. دادگاه عادلانه هم به لحاظ شکلی و هم به لحاظ محتوایی باید بسیار دقیق باشد. ببینید چقدر دقیق از شاهدان سئوال می‌پرسند. هر چند گواهان زیادی حتی از درون نیروهای انتظامی شهادت دادند که تخریب‌ها توسط خودشان و به عمد بوده است، اما مردم عصبانی هم ممکن است شعار تندی بدهند و تخریبی هم بکنند. این مجوز شلیک به سر و مغز آنها نیست. در جهان الگوهای شناخته شده‌ای برای مهار این وضعیت وجود دارد.

بر اثر مبارزات زنان، چشم قدرت مستقر در ایران عادت کرد که زنان می‌توانند بدون روسری باشند. حال باید گوشش هم عادت کند که مردم می‌توانند علیه حکومت اعتراض کنند و شعار بدهند. نیروی سرکوب باید بداند که فردا ممکن است همکار خودش او را لو بدهد. مثل برخی شاهدان دادگاه آبان.

روایت شاهدان این دادگاه می‌تواند برای نیروهای صادق تر بدنه قدرت، ایجاد تردید کند تا وجدانشان را حاکم بر رفتارشان کنند.